Agnieszka Taborska Knihy

An apocryphal tale about an American medium whose spiritual career is thanks to a nosy photographer's photograph. After consuming a bad clam, Phoebe Hicks is photographed through her bedroom window. What emerges from her mouth is recognized as the first photographic record of ectoplasm. Phoebe unexpectedly becomes a pioneer of mediumship, establishing the standards for spiritual séances. During subsequent séances held in her home in Providence, historical figures such as Ivan the Terrible, Catherine the Great, Rasputin, the female pharaoh Hatshepsut, Elizabeth Báthory, Pushkin, the debunker of fraudulent mediums Harry Houdini, and the murdered Incan princess Umina materialize before an ever-growing audience of curious spectators. Thus, spiritualism captivates the minds of the inhabitants of Europe and America for decades.

Touto knihou sa slovenským čitateľom po prvý raz predstavuje poľská spisovateľka, umenovedkyňa, literárna vedkyňa a prekladateľka z francúzštiny Agnieszka Taborska, jedna z najvýznamnejších svetových odborníčok na surrealizmus. Pôsobí ako pedagogička v USA na The Rhode Island School of Design, kde prednáša dejiny a teóriu umenia a dizajnu. Je tiež autorkou poviedok, reportáží, literárnych mystifikácií a kníh pre deti. O nevšedný vzhľad Príručky sa postaral nielen v poľskom originály, ale i v našej slovenskej mutácii v grafickou úpravou a ilustráciami renomovaný poľský grafický dizajnér Lech Majewski, ktorý pôsobí na Akadémii výtvarných umení vo Varšave a venuje sa predovšetkým plagátovej tvorbe a knižnému dizajnu. V roku 2015 získal Cenu Ladislava Sutnara za svoj prínos svetu umenia, mnohoročnú pedagogickú činnosť, rozsiahle dizajnérske dielo a za prínosnú teoretickú prácu, a na X. trienále plagátu v Trnave v roku 2018 získal ocenenie Master’s Eye Award. Knihu preložila Júlia Sherwood.

Chęć posiadania czytelników sprawia, że tłum zaczyna się lubić! Mówiąc poważnie, nie uważam, aby liczba czytelników była najważniejsza. Każdy pisarz ma do wyboru dwie drogi: albo pisać dla masowego czytelnika, starając się zaspokajać potrzeby rynku, albo pisać to, na co ma się ochotę, wierząc, że rozsiani po świecie ludzie o podobnej wrażliwości stworzą wystarczające grono odbiorców. Ten drugi wariant wymaga więcej czasu, zanim zyska się swojego czytelnika. Ja jednak wierzę w taką politykę archipelagów. – Mówił Roland Topor w wywiadzie przeprowadzonym przez Agnieszkę Taborską, w 1994 roku w Paryżu. My też w nią wierzymy, dlatego najnowsza Antologia twórczości legendarnego pisarza i skandalisty, autorstwa Agnieszki Taborskiej pisarki i przyjaciółki Artysty ukaże się pod tytułem „Archipelagi Rolanda Topora”. Szerokie studium postaci porozciągane pomiędzy wyspami absurdu, humoru, obżarstwa, lenistwa i piosenki, przyprawione szczyptą pikanterii ze strony autorki książki, miejmy nadzieję zadowoli gusta spragnionych czytelników.

Człowiek, który czeka. Pandemia na mansardzie – to dziennik i książka wspomnieniowa. To także książka o podróżach, życiu między Ameryką a Europą i o Warszawie. Agnieszka Taborska z rozbawieniem i czułością przygląda się rytuałom i drobnym cudom czasu odosobnienia. Izolacja paradoksalnie wiedzie nas w kosmopolityczną wędrówkę przez lektury i filmy, ukazując pandemie oczami Brama Stokera, Gabriela Garcíi Márqueza, José Saramago … Klasyczne powieści okazują się najlepszymi komentarzami do tego, co dziś nas spotyka.W styczniu, na dwa miesiące przed rozpoczęciem mojego sabbatical, G., która zwyczaje akademickie ma w małym palcu, poradziła mi, żebym niczego nie planowała. I tak wszystko potoczy się całkiem inaczej! Te twórcze urlopy mają bowiem tajemniczą właściwość: zawsze przynoszą naukowcom niespodzianki, przewracając ich życia do góry nogami. Jak zwykle, miała rację. Nie powiedziała tylko, że niespodzianki te będą dotyczyć całego globu.

Miniprozy Agnieszki Taborskiej z linorytami Andrzeja Klimowskiego. 'Jedna z tych minipróz nosi tytuł «Zwykłe przyjemności». Mógłby to być tytuł całego tomu, gdyby uznać, że życie jest niezwykłe. Ale że życie jest zwykłe i nie jest w nim jak w raju, zapiski Agnieszki Taborskiej to niezwykłe przyjemności. Pokazują, że w masie zwykłych dni zawsze coś dziwnego, durnego, śmiesznego może się zdarzyć... Istnieją dla nas dwa rozwiązania: podejść do lustra i namalować sobie na nosie czerwoną kropkę. Albo przeczytać książkę Agnieszki'. Marek Bieńczyk 'Andrzej Klimowski patrzy na rzeczy, wywracając je równocześnie na drugą stronę, przewracając do góry nogami, przyglądając się im zza węgła, podpatrując przez zdezelowaną dziurkę od klucza. Jego oko jest mikroskopem, szkłem powiększającym, lustrem fenickim i kulą wróżek'. Harold Pinter

Lietajúce žirafy je fantastický príbeh od Agnieszky Taborskej, ktorý nám ponúka pohľad do sveta plného nečakaných udalostí a zázrakov. Hlavná postava, stará Apolónia sa vydá na dobrodružnú cestu vesmírom cez Mliečnu dráhu v dome, ktorý vzlieta počas víchrice. Taborska vytvára pútavý príbeh plný nečakaných zvratov a magických momentov. Kniha je doplnená krásnymi ilustráciami ilustrátorky Krystyny Lipky-Sztarbałło. Kniha je príbehom o cestovaní vesmírom, ale aj o súčasnej utečeneckej kríze; všetky ilustrácie sú vo farbách ukrajinskej vlajky: modrej a žltej. Hoci nejde o príbeh, ktorý priamo reaguje na vojnu, je to príbeh, ktorý má za cieľ dať nádeji a predstavivosti priestor pre rozvíjanie sa v ťažkých časoch. Kniha je dvojjazyčná – v slovenskom a ukrajinskom jazyku. Rozprávky Agnieszky Taborskej sa prihovárajú deťom i dospelým. Jej najnovšia knižka prináša príbeh o najzvláštnejších stvoreniach na svete, o starej Apolónii a jej „chlapčenských dobrodružstvách a magickej Mliečnej dráhe. Hlavná hrdinka nie je bosorka ani dobrotivá starenka štopkajúca ponožky, ale stelesnenie feministky v pokročilejšom veku. Koho nefascinuje nebo? Komu by sa nechcelo utiecť do vesmíru?

Der Wunsch des Königs, die vollkommenste Uhr zu besitzen, hat schwerwiegende Folgen... (ab 6)