Jakob Sprenger Knihy

Kniha (zpočátku anonymní, dále považována za dílo dvou autorů, dnes je spoluautorství Sprengera považováno za sporné) vytváří jakousi příručku a nabízí pomoc inkvizitorům v odhalování a usvědčování čarodějnic. Kniha je psána formou otázek a odpovědí a nechybí zde také ukázky reálných příběhů. ISBN 978-80-7309-361-7 (dotisk r. 2010)

A collection of over two hundred questions that one may have never thought to ask.

Con la bolla «Summis desiderantes affectibus», promulgata il 5 dicembre 1484, papa Innocenzo VIII autorizza i domenicani Heinrich Kramer (Institor) e Jakob Sprenger a ricercare e quindi «punire, incarcerare, correggere» le persone resesi colpevoli di stregoneria. Nell'inverno del 1486-87 i due inquisitori danno alle stampe Il martello delle streghe (Malleus maleficarum) che spiega le ragioni teoriche e le procedure da adottare nella caccia alle streghe. Il successo è enorme (trentaquattro edizioni e oltre trentacinquemila copie stampate). «La massima delle eresie è non credere alla stregoneria» e gli autori, per onorare compiutamente il titolo dell'opera, demoliscono a colpi di maglio tutte le opinioni contrarie reinterpretando a loro beneficio i testi canonici e i brani biblici e scagliandosi contro le donne che si lasciano sedurre dal diavolo e con lui si accoppiano. Nell'opera le questioni sessuali vengono a costituire l'argomento centrale cosicché quello che avrebbe dovuto essere un trattato teologico si trasforma pian piano in un delirio sessuofobico. Il Malleus maleficarum, con la duplice autorizzazione del pontefice e dell'imperatore Massimiliano I d'Austria, consentì il massacro di un numero incredibile di donne.

Młot na Czarownice – jedno z ważniejszych dzieł na temat czarów i demonologii, napisane przez H. Kramera i J. Sprengera w 1487 r., w którym autorzy połączyli dawne wierzenia ludowe, związane z czarną magią, z kościelnym dogmatem herezji. Do tej pory dostępne było w j. polskim tłumaczenie z roku 1614 S. Ząbkowica, jedynie wybranych fragmentów i stanowi bardziej opracowanie, niż rzetelny przekład. Niniejszy tom II omawia zasady, którymi musi się kierować czarownik/ca przy rzucaniu zaklęć i używaniu magii. Mówi także o lekarstwach zapobiegających zaczarowaniu, o takich, które usuwają rzucony czar i uleczają dotkniętych czarostwem. Ponadto opisuje sposób przystępowania do grona czarowników i ślubowanie świętokradcze, sposoby działania i opisy przeraźliwych praktyk oraz przeszkody przeciw czarom. Tłumaczenia podjął się Jakub Zielonka, historyk, który skrupulatnie przetłumaczył oryginał i szczegółowo omówił temat, uzupełniając tekst o opracowania, ryciny oraz ponad 1000 przypisów.