Marga Minco Pořadí knih (chronologicky)

Voor dit Literaire Juweeltje werd een keuze gemaakt uit Marga Minco´s absurdistische verhalen.

Verhalen over de holocaust en de nasleep daarvan.

ÔZoals we daar zaten onder het zonnescherm dat ons volledig in de schaduw hield, had het er alle schijn van dat nu alles gezegd was, alles besproken, als hoefde er niets meer verklaard te worden. We keken naar de vogels die onbekommerd over de terrassen scheerden en achter de heuvels verdwenen. Zo zaten we als twee mensen die samen iets volbracht hebben en tevreden achterover kunnen leunen. Zwijgend dronken we de koele wijn met ijsblokjes, hieven klinksgewijs de glazen.Õ Marga Minco (1920) publiceerde Het bittere kruid (1957), De andere kant (1959), Het huis hiernaast (1965), Een leeg huis (1967), De val (1983), De glazen brug (1986, Boekenweekgeschenk), Nagelaten dagen (1996) en Storing (2004), alsook een aantal jeugdboeken. Haar werk is in negentien talen vertaald. Minco werd bekroond met de Vijverberg-prijs (1957; tegenwoordig bekend al de Bordewijk-prijs), de Annie Romein-prijs (1999), de Constantijn Huygens-prijs (2005) en de P.C. Hooft-prijs (2019) voor haar gehele oeuvre. ÔEen mooi, diep onthutsend boek.Õ Elsbeth Etty, NRC Handelsblad ÔDit is proza van een zeldzame allure, van een grandioos bedwongen heftigheid (...). Zie eens wat een maximaal effect ze met haar minimale zinnen weet te bereiken.Õ Hans Warren, PZS ÔDe lezer heeft een klein wonder in handen.Õ Doeschka Meijsing, Elsevier

Het bittere kruid , bekroond met de Vijverberg prijs, is door de kritiek in binnen- en buitenland unaniem geprezen als een menselijk document van uitzonderlijk gehalte, waarin de schrijfster met een maximum aan soberheid en distantie de ondergang van een joodse familie tijdens het nazibewind getekend heeft. Vertalingen verschenen onder andere in Amerika, Engeland, Frankrijk, Duitsland, Scandinavië, Hongarije, Rusland en China.

Vierendertig zeer korte verhalen en twee gedichten, bedoeld om de lezer een hart onder de riem te steken. De samenstellers combineren Jos Brink met Marga Minco en Mien van 't Sant met Marjan Berk of zoals de flaptekst zegt 'bekende en geliefde' Nederlandse hedendaagse auteurs. Het resultaat is een allegaartje waar geen lezerskring voor te definiren valt. Dat mensen door lezing van deze bundel met moeilijke momenten verzoend raken, zoals de flaptekst suggereert, lijkt me onwaarschijnlijk, juist omdat zoveel goede bedoelingen bij elkaar wat te veel van het goede is. Het woord - Blij - staat met grote veelkleurige metallicletters op de omslag; normale druk.(Biblion recensie, Tonnie Haarsma.)

Marga Minco geeft van de jaren van ontgoocheling 1945-1950, die chaotische periode na de bevrijding, in haar roman Een leeg huis een beeld dat in onze literatuur nog niet is geëvenaard. De drie delen van het boek omvat ten een tijdsbestek van drie dagen, in 1945, 1947 en 1950. Door middel van geraffineerd toegepaste flashbacks worden ook de tussenliggende Perioden zichtbaar, en betrekt Minco de bezettingsjaren in haar verhaal.

In De glazen brug blijft Marga Minco het thema trouw dat haar oeuvre beheerst: de ervaringen tijden de Duitse bezetting en de nasleep ervan. In deze novelle is de hoofdrol voor de 22-jarige Stella, die in 1943 in Zeeuws-Vlaanderen haar derde onderduikadres betrekt en ook haar derde persoonsbewijs krijgt, op naam van Maria Roselier.

De vierentachtigjarige Frieda Borgstein bewoont een klein appartement in een modern bejaardentehuis. In haar leven heeft zich een calamiteit voorgedaan waarvan zij nooit meer is losgekomen. Veertig jaar later zal deze onontkoombaar een even bizar als noodlottig vervolg krijgen.