Wspomnienia Adama Jóźwika to niezwykłe świadectwo człowieka, który przeszedł przez trudne doświadczenia II wojny światowej, od ataku hitlerowskich Niemiec na Polskę w 1939 roku do sowieckiej dominacji. To nie tylko zbiór faktów, ale opowieść o zaangażowaniu w działalność partyzancką, a także o byciu więźniem nazistowskich obozów i Polski Ludowej, przy zachowaniu wiary i miłości do Ojczyzny. Wspomnienia zaczynają się dramatycznie, gdy 19-letni Jóźwik cudem unika śmierci podczas ostrzału niemieckiego samolotu. Opisuje losy kościoła w Woli Gułowskiej, jego doświadczenia okupacji oraz zbrojnych zmagań. Jego relacje są pełne emocji, subiektywnych ocen i refleksji na temat ludzi oraz wydarzeń. Jóźwik dzieli się wspomnieniami represji, jakich doświadczył w aresztach Gestapo, co doprowadziło go do Auschwitz. Jego wiara, symbolizowana przez szkaplerz karmelitański, oraz spotkanie ze św. Maksymilianem Kolbe, ukazują siłę ducha w obliczu cierpienia. Wspomnienia z obozów, takich jak Buchenwald, kontrastują z brutalnością hitlerowskich zbrodniarzy. Po wojnie Jóźwik trafia pod opiekę Amerykanów, a później do 1. Dywizji Pancernej gen. Maczka, tęskniąc za rodziną. Po wojnie doświadcza stalinowskich represji, co ukazuje trudną powojenną rzeczywistość. To opowieść, która stanowi niezwykłą lekcję historii z perspektywy zwykłego człowieka, zachowującego ducha mimo tragicznych wydarzeń.
