Od 30 lat proza fantastyczna profesora fizyki z Uniwersytetu Jagiellońskiego, Huberta Harańczyka, znanego w środowisku miłośników SF jako Marek S. Huberath, wzbudza zainteresowanie i kontrowersje. Pierwsze opowiadanie Huberath opublikował w latach 80. i 90. XX w. w "Fantastyce", kluczowym piśmie dla polskich miłośników science fiction. Z czasem zaczął publikować powieści w renomowanych wydawnictwach. Huberath pozostaje jednym z najważniejszych twórców polskiej fantastyki, a jego eklektyczne utwory stają się intelektualnym wyzwaniem, porównywalnym do twórczości Jacka Dukaja. Jego prace nie doczekały się kompleksowej analizy literaturoznawczej, co czyni pomysł poświęcenia mu pracy doktorskiej godnym uwagi. W recenzji dr hab. Dominiki Oramus podkreśla się znaczenie znalezienia odpowiedniego klucza interpretacyjnego, a wybór Chojnowskiego uznawany jest za trafny. Autor recenzji dostrzega wnikliwość, skrupulatność i doskonałe przygotowanie metodologiczne badacza, co czyni tę pracę nie tylko spełniającą, ale i przewyższającą standardy dysertacji doktorskich. Istnieje nadzieja, że praca ta stanie się źródłem inspiracji dla badaczy literatury niemimetycznej oraz motywu przestrzeni w literaturze.
