Śmierć na dziesięć sposobów w byłym Królestwie Polskim przenosi nas w czasy przełomu XIX i XX wieku, do zindustrializowanego świata pełnego dymiących fabryk i brudnych ulic. Mariusz Gadomski, korzystając z archiwalnych dokumentów i przedwojennych czasopism, odkrywa chciwość, zawiść, pragnienie zemsty oraz skandale, które prowadziły do zapomnianych zbrodni. Wśród opowieści znajdują się m.in. tajemnicze morderstwa, śmierć rodziny od rosyjskiego toporka, obława na szalonego hrabiego oraz tragiczne losy studenta Politechniki. Historie te, wydobyte z archiwów sądowych, ukazują nie tylko przemiany systemu sądownictwa, ale także niezmienność ludzkiej natury, pełnej morderczych zapędów. Gadomski zwraca uwagę na osobliwą zależność między kolorem zielonym a zgonami, sugerując, że mieszkańcy domów o zielonych ścianach oraz otoczeniu w tej barwie często doświadczali nieszczęść. Odkrycie to prowadzi do poszukiwań przyczyn tych tragicznych wydarzeń, ukazując mroczną stronę ludzkiego życia i nieprzewidywalność losu.
