Na ulicy Świętojańskiej w Bydgoszczy niegrzeczni chłopcy są jak świadkowie brodząc w rzece czasu w mieście, które trwa. Oikos to miejsce, gdzie robaczki świętojańskie rozpraszają mrok, a trawa porasta dyszle wozów drabiniastych. Zielone niebo lub drzewo w podwórku, a my nie chcemy uciekać stąd, otoczeni najprostszą, najdroższą katedrą. U kresu lata, w oazie wonnego powiewu i spokojnego oddechu, otuleni mgłą senną, gdzie białe jest białe na Placu Wolności. Kamienie dumnie podnoszą głowy ponad kruszejący asfalt, a kobiety z wierzbowych witek wyplatają kosze pamięci. Dariusz Filinger związany jest z Bydgoszczą od urodzenia, gdzie ukończył studia rolnicze na Akademii Techniczno-Rolniczej. Debiutował poetycko w bydgoskich „Faktach” w 1983 roku oraz w młodzieżowym „Radarze” w 1984 roku. Jest laureatem kilku konkursów poetyckich, w tym II nagrody w ogólnopolskim konkursie im. Władysława Broniewskiego w 2018 roku. Jego wiersze znajdują się w ośmiu almanachach pokonkursowych. Współpracował z Klubem Literackim Nauczycieli Pomorza i Kujaw, co zaowocowało almanachem „W stronę światła” w 1997 roku. Obecnie związany jest z miesięcznikiem literackim „Akant”. W 2015 roku wydał tomik wierszy, który podsumowuje jego dotychczasową twórczość. Uważany jest za przedstawiciela nurtu historycznego w poezji.
