Książka stanowi kompleksową analizę roli parlamentów narodowych w systemie politycznym Unii Europejskiej. Autorka, korzystając z głębokiej wiedzy oraz znajomości literatury przedmiotu, formułuje opinie i diagnozy dotyczące przyszłości procesów politycznych z zachowaniem akademickiej dyscypliny. Zajmuje się tematem rzadko podejmowanym przez polskich uczonych, oferując ciekawe podejście teoretyczne, metodologiczne i empiryczne. Przedstawia nieznane informacje, takie jak tzw. zielona kartka oraz horyzontalna współpraca parlamentów w UE. Kluczowym problemem badawczym jest pytanie, czy parlamenty powinny zwiększać swoją rolę w polityce europejskiej, a jeśli tak, czy wpłynie to na integrację, czy obniży skuteczność procesów decyzyjnych w UE. Monografia łączy spójną perspektywę teoretyczną z pogłębioną analizą porównawczą, wykorzystując nowe dane empiryczne. Autorka konfrontuje rosnącą popularność postulatu zwiększenia roli parlamentów z ich faktycznym zaangażowaniem w sprawy europejskie, badając, na ile pełnią one rolę autonomicznych aktorów demokratyzacji unijnego systemu decyzyjnego, a na ile pozostają agentami egzekutywy, reprodukując unijny deficyt demokracji.
