Urok konwencji zapomnianych „Rozmowy zmarłych” wydają się być nieobecne w literaturze, zdominowanej przez pseudopsychologiczne opisy. Jednak książka Michała Radoryskiego dowodzi, że te zapomniane konwencje mogą powrócić. Zmarli, znani polskiemu czytelnikowi, prowadzą rozmowy o sprawach ważnych i błahych, wchodząc w osobiste relacje w fantastyczno-realistycznych okolicznościach, takich jak National Gallery w Londynie czy muzeum d’Orsay w Paryżu. Kluczowym wątkiem jest demaskacja postaci i tematów z książek Zbigniewa Nienackiego. Główny bohater, Nienacki, budzi się w swoim domu w Jerzwałdzie, nawiedzany przez duchy muzeów, sprowadzone przez Karola Dickensa, autora „Opowieści wigilijnej”. Radoryski zrealizował ten szalony pomysł z perfekcją, unikając potknięć i tworząc żarty z głębszym znaczeniem. Oprócz zmarłych pojawiają się popularni aktorzy oraz fikcyjne postacie, którym nadano nowe cechy w zaskakujących kontekstach. Powieść stanowi szyderczą polemikę nie tylko z prozą Nienackiego, ale także z dziełami takimi jak „Mistrz i Małgorzata” czy „Rękopis znaleziony w Saragossie”. To dynamiczna, ciekawa, zabawna i nowatorska książka na polskim rynku.
