O świętym królewiczu polskim Kazimierzu Jagiellończyku włoski pisarz Filip Kallimach zauważył, że powinien albo się nie urodzić, albo pozostać wiecznym. Te słowa mogą być motywem przewodnim wielu monografii dotyczących tego najsłynniejszego przedstawiciela dynastii Jagiellonów, jedynego z tego rodu wyniesionego na ołtarze. Monografia ta ukazuje św. Kazimierza w szerszym aspekcie, jako osobę z krwi i kości, nie tylko obiekt kultu. Przedstawia wszechstronnie wykształconego królewicza, dumnie identyfikującego się z wielkim rodem, zaangażowanego w politykę i administrację, co narażało go na pokusy związane z władzą. Czy jego pobożność wynikała z rozczarowania światem, czy z ciężkiej choroby? Może z filozofii władzy, gdzie dążył do pogodzenia obowiązków dziedzica korony z pragnieniem osiągnięcia niebiańskiej chwały? Co sprawiło, że uznano go za przyszłego patrona Polski i Litwy? Jakie są współczesne aspekty jego legendy, w tym te związane z kulturą masową? Autorka udziela odpowiedzi na te pytania, analizując różne warstwy późnośredniowiecznej rzeczywistości, od kultury i myśli filozoficznej po religijność i życie codzienne.
