W XXI wieku kluczową kompetencją jest współpraca, istotna w procesie uczenia się i rozwoju. Rozwija się ona w sprzyjających warunkach wspólnych działań. Już młodsze dzieci wykazują dyspozycje do współdziałania, a przedszkolaki są gotowe do różnorodnych aktywności z rówieśnikami oraz dorosłymi. Monografia bada współpracę dzieci w przedszkolu w zmieniających się kontekstach. Autorki analizują ewolucję postrzegania kompetencji przedszkolnych w zakresie działań wspólnych, od uznawania dzieci za niezdolne do współpracy, po włączanie ich w aktywności z dorosłymi w lokalnym środowisku. Przywołują badania dotyczące współpracy wśród przedszkolaków oraz zmiany w roli przedszkola i relacjach nauczycieli z rodzicami oraz społecznością lokalną. Zmiany te przekształcają nauczycieli z dyrektywnych liderów w partnerów współpracy, co staje się kluczowym elementem kultury instytucji edukacyjnej. Przykładem nowoczesnego podejścia jest projekt „Przedszkolaki na Uniwersytecie”, realizowany od 2014 roku, który tworzy przestrzeń współpracy między uczelnią, przedszkolami, dziećmi i ich rodzicami. Autorki przytaczają wypowiedzi uczestników projektu oraz dziecięce spojrzenie na współpracę, a na zakończenie prezentują zabawy wspierające rozwój współpracy wśród przedszkolaków.
