Zbiór wierszy Mariusa Burokasa, obejmujący utwory z wcześniejszych tomów oraz nowe teksty publikowane w prasie literackiej, ukazuje ewolucję jego stylu i ważne tematy. Poezja Burokasa działa jak „rentgen do prześwietlania bytu”, rejestrując „stany skupienia” podmiotu i świata, odsłaniając pęknięcia oraz blizny. Jego wiersze to „gojące się rany”, wędrówka od niebycia do „czystego bycia”, a także „czyszczenie źrenic”. Poeta inspiruje się folklorem, wielokulturowym dziedzictwem Litwy oraz tradycją zachodnią, szczególnie anglojęzyczną. Wiersze te łączą powagę z dziwnością, a ich polski przekład charakteryzuje się dźwięcznością i aliteracją, traktując słowo jako materialny obiekt. W efekcie powstają zaskakujące obrazy, takie jak komary nakręcane biczem czy alkoholik zmartwychwstający jako kaktus. Z daleka wiersze wydają się zrównoważone, z bliska ujawniają absurdalne spiętrzenie przedmiotów. Marius Burokas (ur. 1977) to litewski poeta, tłumacz i krytyk literacki, redaktor magazynu Vilnius Review oraz współtwórca rocznika No More Amber. Autor czterech zbiorów poetyckich, jego prace były tłumaczone na wiele języków, w tym polski i angielski.
