W Leśnej Osadzie życie przeplata się z kulturą śmierci, a mieszkańcy wioski zmagają się z dziwaczną zarazą, która staje się coraz bardziej niepokojąca dla przyjezdnych. Wdowy z tasakami pilnują kostnicy nad jeziorem, a wioskowy znachor karmi koty mlekiem. Diabły solą i podkowami, a zakonnik codziennie wraca nad jezioro, którego woda w południe barwi się na czerwono. Klątwa ciążąca nad bliźniakiem jest ciężka jak jego wyrzuty sumienia. Nocą świetliki krążą w ciemności, odbijając blask jak kocie ślepia. Mieszko wraca do rodzinnego domu po dwudziestu pięciu latach, by pogodzić się z rodziną i zacząć od nowa. Nie jest jedynym echem przeszłości, które odwiedza wioskę tego lata. Paulina Stępień, pasjonatka literatury i grozy, specjalizuje się w kryminologii i kryminalistyce. Interesują ją zamknięte społeczności i ich patologie, które eksploruje w swojej twórczości. Ceni sobie budowanie atmosfery niepokoju i izolacji. Pochodzi z Zagłębia i bada historię śląskich Wampirów, które są dla niej niewyczerpanym źródłem inspiracji. O seryjnych mordercach potrafi opowiadać tak długo, jak o swoich ulubionych horrorach.
