Adam Pleskaczyński Pořadí knih (chronologicky)

Liczący 1200 archiwalnych zdjęć album jest największym wydanym zbiorem fotografii prezentującym oblicza niemieckiego i sowieckiego terroru na okupowanych w latach II wojny światowej ziemiach polskich. Przedstawiono w nim eksterminację polskiej inteligencji i ponurą codzienność okupowanej Polski: masowe egzekucje, aresztowania, pacyfikacje polskich wsi, ale również zagładę ludności żydowskiej, deportacje, wywózki na roboty przymusowe do Niemiec i do sowieckiego Gułagu, funkcjonowanie więzień i wszelkiego rodzaju obozów. Wyselekcjonowany materiał ikonograficzny został opracowany po przeanalizowaniu zawartości liczących kilkadziesiąt tysięcy zdjęć zbiorów Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej i wielu innych instytucji w Polsce i za granicą.

Książka składa się ze wstępu i czterech rozdziałów. Każdy z rozdziałów poprzedzony jest syntetycznym tekstem poprzedzającym część ilustracyjną, w której zamieszczonych zostało po kilkadziesiąt fotografii. Autorem trzech pierwszych rozdziałów jest Adam Pleskaczyński. W pierwszym zaprezentowano dzieje formowania Armii Wielkopolskiej w okresie od Powstania Wielkopolskiego do momentu zjednoczenia tej formacji z Wojskiem Polskim. Rozdział drugi opowiada o udziale oddziałów wielkopolskich w wojnie z bolszewikami, natomiast trzeci poświęcono kwestii pamięci wojny polsko-bolszewickiej w międzywojennej Wielkopolsce. Rozdział czwarty napisany przez Michała Krzyżaniaka ma nieco inną formułę. Przytoczono w nim garść opinii o żołnierzach wielkopolskich oraz cytatów ze wspomnień, które zilustrowane zostały współczesnymi zdjęciami z udziałem grupy rekonstrukcyjnej Armii Wielkopolskiej.

Když se zaměstnanci yorskhirského nádraží rozhodnou ctít tradici a pořídit si nádražní kočku, rozběhne se kolotoč veselých i dojemných příhod a nová posila týmu neunikne pozornosti médií ani divadelníků. Jak se Felix postupně sžívá s nezvyklým prostředím, prozkoumává nástupiště i tajemný labyrint tunelů, nachází si kamarády, učí se lovit myši a prodávat jízdenky, její sláva se šíří mezi cestujícími i za hranice nádraží. Laskavé povídání o jedné železniční stanici v zapadlém severoanglickém kraji dýchne na čtenáře starosvětskou atmosférou a ukazuje, že když se to vezme správně do tlapek, nemusí být nic ztraceno.