Książka przedstawia autorskie podejście do zawodu nauczycielskiego, uwzględniając dynamiczne zmiany rzeczywistości oraz nowe konteksty działalności szkół i pracy nauczycieli. Analizuje miejsce pedeutologii w przestrzeni akademickiej i szkolnej, wskazując na możliwości szerszego wykorzystania jej osiągnięć w praktyce nauczycielskiej. Podkreśla potrzebę aktywnej obecności nauczycieli w tworzeniu myśli pedeutologicznej oraz rozwijaniu siebie, co jest kluczowe dla przyszłego zadowalającego funkcjonowania. W książce scharakteryzowane są różne horyzonty pedeutologii, takie jak fascynacje zawodem nauczycielskim, ontologiczne podstawy pedeutologii, myślenie pedeutologiczne w kształceniu nauczycieli, transformacje, przywództwo organizacyjne i naukowe, a także pedeutologia twórczości i empiryczna. Publikacja wprowadza nowe podejście do refleksji nad zawodem nauczyciela, zapraszając do dialogu o zagubionych szansach, które są odkrywane na nowo w poczuciu autonomiczności i wartości nauki. To oryginalna propozycja Autora, nie mająca dotąd podobnego ujęcia w polskiej literaturze pedeutologicznej, skierowana do nauczycieli akademickich, studentów oraz nauczycieli pracujących w szkołach.
Anna Fidelus Knihy


Prezentowana monografia to pierwsza część refleksji przedstawicieli różnych dziedzin wiedzy, którzy każdy z punktu widzenia swojego obszaru badawczego usiłowali odpowiedzieć na pytania dotyczące znaczenia duchowości w życiu człowieka, w procesie jego rozwoju i wychowania oraz jakie przyjąć konkretne paradygmaty duchowości w ujęciu pragmatycznym, edukacyjnym oraz filozoficznym. W dyskursie dotyczącym duchowych podstaw wychowania znajdujemy się bowiem ciągle w sytuacji, którą można określić jako: między ufnością a ryzykiem. Heurystycznym przewodnikiem po tej niezwykle złożonej i bogatej rzeczywistości został Anselm Grn. Ten niemiecki pisarz, psychoterapeuta i teolog zdaje się koncentrować swoje szerokie i wielowymiarowe poszukiwania wokół koncepcji pełni człowieczeństwa, co daje nadzieję na odnalezienie nowych impulsów i inspiracji dla samej pedagogiki, zwłaszcza tych z jej ujęć, które otwarte są na integralne spojrzenie na człowieka i mogą zdynamizować złożony proces jego wychowania.