Dwuznaczność, której przyglądam się w książce, wykreśla perspektywę opozycji, ale opozycji nieczystej, zawierającej jakiś rodzaj wiedzy niechcianej, spychanej w niebyt. Tak rozumiana dwuznaczność wymusza prawdę, z którą trudno się zgodzić, ponieważ wszystko w nas przeciwko niej się buntuje. A jednak doświadczenie dwuznaczności zdaje się być niemożliwe do ominięcia w ludzkim życiu. W niniejszej monografii owe doświadczenia są intensyfikowane dzięki miejscom (Odessa Mickiewicza, Grodno Nałkowskiej, Europa Środkowa Andruchowycza i Stasiuka), ale też dzięki pozbawionym topograficznych wyznaczników marzeniom o pięknie, doskonałości, szczęściu, jak również obawom przed chaosem, niespójnością, cierpieniem i śmiercią. Prezentuje się je z jeden strony przez utwory literackie, a z drugiej - przez problemy związane z recepcją literatury w edukacji polonistycznej i skutki ograniczania wymowy poddawanych uwadze tekstów.
Grażyna B. Tomaszewska Knihy
Książka wyrasta z protestu przeciw praktyce pospiesznego, powierzchownego czytania, a także z protestu przeciw pospiesznemu, powierzchownemu spojrzeniu na człowieka, jakie zaczyna niebezpiecznie dominować w świecie globalnych reguł i praw, w którym ludzką wielowarstwowość próbuje się zamknąć w zbiorze gotowych odpowiedzi. Czas nie ma władzy nad bohaterami czytelniczych spotkań w niniejszej monografii. Dlatego Gilgamesz, Hiob, Mickiewicz, Grochowiak, Miłosz, Szymborska są w niej równie obecni i ciągle otwarci na nowe rozumienia.