Zapisywane z doskoku, wspomnienia prof. Hanny Popowskiej-Taborskiej, to literackie połączenie autobiografii, portretu pokolenia i refleksji historycznej. Autorka przedstawia historię swojej rodziny, sięgając wydarzeń z XIX wieku. Doskonała pamięć pozwala ukazać życie domu i szkoły w latach przed II wojną światową, dramatyczne czasy wojny, trudny okres powojenny oraz zmienne losy w różnych etapach PRL-u. Wątki rodzinne i zawodowe, związane z jej uznaniem w środowisku akademickim jako autorki wielu dzieł dotyczących leksyki kaszubskiej, przeplatają się z kulturalnymi i społecznymi wydarzeniami, które naznaczyły XX i XXI wiek w Polsce. Ostatnie wydarzenia w pamiętniku to przyznanie literackiej Nagrody Nobla Oldze Tokarczuk w 2019 roku. Autorka świadomie łączy swoje życie z historią, a jej refleksje na temat zaangażowania inteligencji w działania na rzecz dobra wspólnego czynią tę książkę istotną lekturą w obliczu wyborów dotyczących otwartego społeczeństwa i jego wartości. Język jest piękny, prosty i komunikatywny, co przyciągnie nawet najbardziej wymagających czytelników. Pamiętnik wzbogacają także 50 fotografii z archiwum autorki.
Hanna Popowska-Taborska Knihy


Zapisywane z doskoku, wspomnienia prof. Hanny Popowskiej-Taborskiej, to literackie połączenie autobiografii, portretu pokolenia i refleksji historycznej. Autorka przedstawia historię swojej rodziny, sięgając do XIX wieku, a jej doskonała pamięć ukazuje życie domu i szkoły w latach przed II wojną światową, dramatyczny czas wojny oraz trudne lata powojenne i zmienne losy w PRL-u. Wątki rodzinne i zawodowe w środowisku akademickim, w którym Hanna Popowska-Taborska zyskała uznanie jako autorka wielu dzieł dotyczących leksyki kaszubskiej, przeplatają się z kulturalnymi i społecznymi wydarzeniami XX i XXI wieku w Polsce. Ostatnie wydarzenia w pamiętniku to przyznanie Nagrody Nobla Oldze Tokarczuk w 2019 roku. Autorka świadomie splata swoje życie z Historią, a jej refleksje dotyczące zaangażowania inteligencji w działania na rzecz dobra wspólnego czynią tę książkę istotną lekturą, zwłaszcza w kontekście wyboru między wartościami otwartego społeczeństwa a izolacją w fobiach. Język jest piękny, prosty i komunikatywny, co przyciągnie nawet najbardziej wymagających czytelników. Pamiętnik wzbogacają 50 fotografii z archiwum autorki.