Kristina Sabaliauskait Knihy

Opowieść o historii, która łączy, a nie dzieli, rozgrywa się w 1666 roku na dworze w Milkontach na Litwie. Jan Maciej Narwojsz, po latach schronienia się z rodziną po najeździe kozackim na Wilno, zbliża się do końca swojego życia. Z miłością spogląda na żonę Elżbietę oraz nastoletnie bliźnięta, Jana Kazimierza i Urszulę. W starej rodowej sylwie zapisuje ostatnie myśli, dokumentując życie szlacheckiej rodziny. Księga zawiera opisy wojennych wyczynów przodków, daty narodzin i śmierci, wspomnienia, kościelne mowy, przepisy na nalewki oraz żartobliwe rymowanki – prawdziwy las rzeczy, silva rerum. Jednak za każdym razem, gdy Jan Maciej sięga po pióro, nieszczęścia gromadzą się nad domem. Złe znaki nie dają spokoju ojcu pięknej dziewczyny, która marzy o świętości, oraz chłopcu, który odkrywa w sobie grzeszną tajemnicę. Może to klątwa nad Narwojszami? Ta pełna przygód saga rodzinna, będąca popisem wyobraźni i erudycji, to nie tylko mistrzowska realizacja gatunku, ale także ponadczasowa opowieść o miłości, śmierci, wyborach, pytaniach o zło, wierze, marzeniu o wolności oraz najważniejszej podróży – w głąb siebie.

Bestsellerowa saga o burzliwych dziejach polsko-litewskiej rodziny w czasie wielkiej wojny północnej, nominowana do Nagrody Angelus, przenosi nas do barokowego świata Anno Domini 1707. Litewskie ziemie, splądrowane przez Szwedów, nawiedza czarna śmierć, klęska nieurodzaju i głód. Małżonkowie, rotmistrz Jan Izydor Narwojsz i Anna Katarzyna, zostają od siebie odcięci – on zarządza zrujnowaną twierdzą Radziwiłłów, a ona chroni się w starym dworze w Milkontach, nieświadoma nadchodzących namiętności. W Wilnie, ogarniętym zarazą, ich ciotka, Urszula Birontowa, zmaga się z bolesnymi wspomnieniami i walczy o przetrwanie rodziny Narwojszów. Czy uda jej się wygrać ten pojedynek? Czy rodzina przetrwa wojnę i dżumę? Kluczowe pytania dotyczą tego, co istotne, a co umyka zapisom ich historii. Czy za tym chaotycznym światem stoi niepojęta wola Boża, czy przypadek? Ta barwna opowieść o szlacheckiej rodzinie z Litwy ukazuje Wilno jako miasto wielu kultur i tradycji, malując sugestywny obraz epoki, w której grzech i świętość są blisko siebie, a ludzie, mimo marności, oddają się cielesnym żądzom. Tło tragedii nie przesłania piękna i triumfu ludzkiej duszy.