Sławomir Klec Pilewski, potomek zachodnich starożytnych Prusów etnosu celtyckiego Gotów, urodził się w 1937 roku w Zegrzu. Po ukończeniu liceum w Olsztynie i krótkich studiach na politechnice w Warszawie, wyjechał do Londynu, gdzie uzyskał dyplom inżyniera budownictwa. Pracował w Londynie, Holandii i Berlinie Zachodnim, głównie w branży petrochemicznej. Jego kariera obejmowała również kilka lat w Afryce, gdzie prowadził budowę infrastruktury lotniska w Abudży oraz sieci stacji komunikacji satelitarnej. Po powrocie do Londynu został prezesem Stowarzyszenia Miłośników Białej Broni. W 1957 roku spotkał stryjecznego brata, powstańca warszawskiego Bernardem Klec Pilewskim, z którym współpracował przy wydawaniu rocznika „Materiały do Historii, Genealogii i Heraldyki Polskiej”. Zajmował się genealogią rodu Pilewskich oraz badaniami nad Prusami, realizując zlecenia podczas wizyt w Polsce. Jego przedwczesna śmierć uniemożliwiła mu ukończenie pracy o Pilewskich, którą dokończył prof. Grzegorz Białuński. Na zaproszenie profesora wygłosił odczyt na zamku w Olsztynie i brał udział w spotkaniach naukowych Pruthenia. Po sugestii profesora, przez ponad dekadę prowadził badania nad obecnością Prusów w Polsce, które zostały zawarte w książce.
