Anna Enquist Knihy

Kapitán James Cook byl jedním z nejvýznamnějších mořeplavců 18. století, ale o životě jeho ženy Elizabeth toho mnoho nevíme. Anna Enquistová vypráví ve svém oceňovaném románu o Elizabethině životě ženy, matky i opuštěné milenky, která již několik let čeká na Jamesův návrat z druhé cesty kolem světa. Zároveň barvitě líčí svět předviktoriánské Anglie, Cookovy objevitelské plavby i poslední okamžiky jeho života. Návrat domů je silným příběhem o moci osudu, kterému nelze uniknout a který zasahuje všechny hrdiny románu.

Nic není bolestnější než ztráta milovaného člověka. A nic není děsivější než pozvolné blednutí vzpomínek na mrtvého. Po dceřině tragické smrti se matka nechce vyrovnat s tím, že čas odvívá kdysi tak živé vzpomínky, které by matka neměla zapomenout. Teprve když začne studovat Bachovy Goldbergovské variace, zabývat se skladatelovým životem, interpretovat notový zápis a hrát tuto skladbu, zjistí, že hudba může být mostem k dceři. Harmonie, různost forem a tónů Bachovy hudby evokují a najednou přinášejí scény z jejího života s dcerou, od narození po ukončení školy, dny na dovolené, jejich rozdílné představy o životě, ale i okamžiky mimořádné blízkosti.

Three storylines run through The Secret, like themes in a symphony, sometimes merging, sometimes overlapping, and sometimes going in different directions: this is the story of Wanda Wierickhe, the story of her past and the story of Bouw, the man she left. Concert pianist Wanda Wiericke sees music as a way of escaping reality. It is her answer to questions about her place in the world. When forced to choose, she leaves her husband for it. But when her mother literally spits up the secret on her deathbed, Wanda is no longer able to withdraw into her music. A rheumatic disorder prevents her from playing: she does not touch a piano again until she has come to terms with her past. Enquist offers no easy solutions. The book's climax does not come with the revelation of the secret, but in the process of coming to terms with it. The Secret has been translated by Jeannette K. Ringold; it was originally published in 1997 as Het Geheim.

Der Tod eines geliebten Menschen trifft uns alle, doch die Reaktionen sind unterschiedlich: Während einige sich in die Arbeit stürzen, verlieren andere den Halt. Monate nach dem Verlust seiner Frau Hanna kehrt Psychoanalytiker Drik de Jong in seinen Beruf zurück, doch die Rückkehr ins 'normale' Leben gestaltet sich als Herausforderung. Die Erinnerungen an Hanna lassen ihn nicht los, und sein neuer Patient, der Psychologiestudent Allard Schuurman, gibt ihm Rätsel auf. Drik fühlt sich von Allard bedroht und zweifelt zunehmend an seiner Kompetenz und dem Sinn seines Berufs. Im Gegensatz dazu scheint Driks Schwester Suzan, eine Anästhesistin, ihre Arbeit zu lieben und findet Trost in der klaren Struktur des Krankenhauses. Doch auch bei ihr zeigen sich nach Hannas Tod Risse. Als Allard ihr als Praktikant zugewiesen wird, eskaliert die Situation, als Suzan sich auf eine Affäre mit ihm einlässt. Dies hat fatale Folgen für ihre Familie und ihre Beziehung zu Drik. Die Autorin beleuchtet eindrucksvoll eine Familientragödie und die unterschiedlichen Bewältigungsmechanismen der Geschwister: während Drik den Schmerz verdrängt, konfrontiert Suzan ihn auf eine gefährliche Weise.

Wie lebt man weiter nach einer traumatischen Erfahrung? Der Abstand zwischen Menschen, die sich lieben, die guten Absichten, die stillen Verwünschungen und missglückten Annäherungen – all das beschreibt Anna Enquist meisterhaft in ihrem neuen Roman. Nach einer traumatischen Erfahrung findet das Ehepaar Carolien und Jochem keinen Trost mehr im anderen, sie ziehen sich zurück, kapseln sich ab, kämpfen allein mit ihrer Angst und Wut. Ihre Freunde Hugo und Heleen, die das Unglück miterlebt haben, reagieren mit Verdrängung und Flucht. Sie schämen sich, weil sie einander nicht helfen konnten, aber sie reden nicht darüber. Und das Streichquartett, das den vier Musikern stets Freude bereitet und über vieles hinweggeholfen hat, gibt es nicht mehr. Doch als Carolien nach Shanghai aufbricht, wo Hugo einen neuen Job angenommen hat, empfindet sie zum ersten Mal nach langer Zeit wieder so etwas wie Freiheit und sogar Glück. Allmählich scheint Licht ins Dunkel zu dringen … Ein vollkommen eigenständiger Roman der großen niederländischen Autorin, der dort einsetzt, wo ihr letzter Roman »Streichquartett« ein dramatisches Ende nimmt.

Hangend over een grote tafel en bevangen door een grimmige eenzaamheid bestudeert een vrouw de Goldbergvariaties van Johann Sebastian Bach. Ze doet dat met de rug naar de toekomst, de blik gericht op wat geweest is. Soms staat ze op om plaats te nemen aan de vleugel en een variatie te gaan spelen. Maar de pianostudie lijkt voor de vrouw allereerst een verdovend middel. Langzaam maar zeker, variatie voor variatie, ontvouwt zich het landschap van haar verleden zoals zij dat voor zich ziet. Dat levert een allerminst chronologisch beeld op. Op de voorgrond treedt echter voortdurend een gezin: een vrouw (die zij zelf is), een man, een dochter en een zoon in verschillende levensstadia. Momenten van geluk en pijn, van vrolijkheid en razernij, van onbekommerdheid en zorg wisselen elkaar in snel tempo af. Zo is het leven. Maar onder al dat onvermijdelijke existeren resoneert van meet af aan iets; aanvankelijk ternauwernood waarneembaar maar gaandeweg dringt een verontrustende ondertoon zich in toenemende mate aan ons op. Een onstuitbare melodie als een aanzwellend noodlot dat alles overstemt en essentieel is. De toekomst heeft zich in de verste hoek van de kamer teruggetrokken. Buiten gaat het leven zijn onhoudbare gang. In een kleine wereld, los van ruimte en tijd, speelt de moeder een lied voor haar kind. Voor het eerst, voor het laatst.

"De schrijfster Helene Lievaert belandt na een merkwaardig verlopen literaire avond in Delft in een vreemd bed en na een gepassioneerde nacht toont haar mysterieuze minnaar haar een zorgvuldig bewaard object. Het blijkt te gaan om een verdwenen schilderij van Vermeer, getiteld 'Daer een seigneur zijn handen wast'. Naderhand komt ze tot de ontdekking dat ook van de minnaar moet worden vastgesteld wat altijd over het schilderij beweerd écht bestaan maar toch verdwenen. En wat zegt zijn verdwijning intussen over de realiteit van Vermeers schilderij?Wat steeds weer opvalt in het werk van Anna Enquist is dat de personages die daarin optreden zich, in een poging houvast te krijgen, mythische vormen van het ongrijpbare en het onbegrijpelijke dat hun overkomt. Niet zelden mondt die poging uit in een verbeten strijd tegen de elementen. In de tien verhalen waaruit 'De kwetsuur' bestaat, is dat vaak niet anders. De verhalen waarmee de bundel opent (het historische relaas van een rampzalig eindigende visvangst) en afsluit (een niet minder rampzalig verlopend boottochtje op het Ijsselmeer) zijn daar fraaie voorbeelden van.'De kwetsuur' is een verzameling verhalen die onmiskenbaar het stempel Anna Enquist dragen. Ze toont zich op haar best in deze de vertelster die schijnbaar moeiteloos en in messcherpe lijnen een intrige kan neerzetten die raakt, emotioneert en beklijft."

Hoe werkelijkheidslievend of anekdotisch de poëzie van Anna Enquists op het eerste gezicht ook moge zijn, haar volstrekt eigen, elementaire idioom en beeldentaal tillen die gedichten steeds weer naar mythische dimensies.

'Gedichten voor het hart' is een prachtige bloemlezing die vol gedichten staat met troostende woorden. Poëziekenner Henk van Zuiden heeft speciaal voor deze bundel de ontroerendste gedichten uit de Nederlandse en Vlaamse poëzie geselecteerd. Dichters als Isa Gerhardt, Ingmar Heytze, Anna Enquist en vele anderen spreken met hun gedichten recht tot het hart en zullen velen, door welke tegenslag zij ook getroffen zijn, een hart onder de riem te steken.