Op 23 september 1939 speelt de jonge pianist Wladyslaw Szpilman een Chopin-recital, terwijl bombardementen de zaal teisteren. Een half uur later wordt de Poolse Omroep getroffen, en de radio is uit de lucht. De gevolgen van de bezetting zijn verschrikkelijk: het getto, de joodse opstand en deportaties. Terwijl zijn familie en vrienden worden vermoord, overleeft Szpilman in de verwoeste stad, mede dankzij Poolse verzetsstrijders. Uiteindelijk wordt hij gered door de Duitse officier Wilm Hosenfeld, die hem Chopin hoort spelen, dezelfde nocturne die hij op 23 september 1939 speelde. Szpilman schreef zijn opmerkelijke overlevingsverhaal direct na de oorlog, gepubliceerd in 1946, maar het werd snel door het Stalinistische regime verboden. Zijn verhaal is zowel verbijsterend als bemoedigend, een triomf van de menselijke geest. Het toont aan dat zelfs in het antisemitische Polen mensen hun leven waagden om joden te redden. Van de 3,5 miljoen joden in Polen overleefden slechts 240.000 de oorlog. Van de 16.000 niet-joodse verzetsstrijders die in Yad Vashem worden herdacht, is een derde Pools. Dit boek belicht de moedige daden van deze mensen, die met gevaar voor eigen leven en dat van hun families handelden, en onthult een vrijwel onbekende kant van de Tweede Wereldoorlog.
Theo Dautzenberg Pořadí knih (chronologicky)
