Charles Kupchan Knihy

This is the first book to examine the full arc of American isolationism, from the founding era through the Trump presidency. Charles Kupchan tells the fascinating story of why isolationism dominated US statecraft for so long, uncovers isolationism's enduring connection to American exceptionalism, and explains why an aversion to foreign entanglement is making a comeback. This fresh account of American history sheds revealing light on not only the nation's past, but also where US grand strategy is headed and how the nation can find the middle ground between isolationism and strategic overreach.

Kupchan asserts that the rise of the European Union coupled with the emergence of a strengthened Asia will create a serious challenge to America's primacy, and that new fault lines will emerge around these multiple centers of power, creating a new cycle of history. With a belief that America will contribute to its own demise with the current "go-it-alone impulses" of American policy makers, he warns the U.S. to shy away from an isolationist policy that could alienate potential partners

W obliczu rosnących głosów nawołujących do wycofania się Ameryki z międzynarodowej aktywności, autor przypomina o pułapkach izolacjonizmu oraz jego atrakcyjności. Książka oferuje dogłębną analizę historii polityki zagranicznej USA, dostarczając cennych wskazówek dla badaczy i decydentów, jak kształtować bardziej zrównoważoną i realistyczną politykę. Autor podkreśla, że asertywna polityka zagraniczna była w historii USA wyjątkiem, co sprawia, że jego praca jest zarówno przemyślana, jak i angażująca. Książka jest uznawana za przenikliwie napisaną historię polityczną, która zachęca do refleksji nad przeszłością i przyszłością amerykańskiego zaangażowania na arenie międzynarodowej. W treści omówiono różne okresy izolacjonizmu, od jego początków w latach 1789-1898, przez niepowodzenia realistycznych i idealistycznych nurtów w latach 1898-1941, aż po rozwój i upadek liberalnego internacjonalizmu w latach 1941-2020. Książka stanowi ważny głos w debacie na temat roli Stanów Zjednoczonych w świecie.

История учит, что великие державы не вечны – рано или поздно любая из них, сколь бы ни была она могущественна, оказывается на грани коллапса и уступает свое место на «мировой шахматной доске» новым амбициозным игрокам. Так было и с первой «евроатлантической» империей – македонским царством Александра Великого, так было и с Римской империей, и с империей Британской, над которой «никогда не заходило солнце». Схожая участь, по мнению Чарльза Капхена, профессора Школы международных отношений при Джорджтаунском университете и директора Европейского отдела в Совете по международным отношениям, ожидает и нынешнего «мирового гегемона» – Соединенные Штаты Америки.