Blicke auf Lissabon
Urbane Geschichten und Illustrationen
Alice Vieira je jednou z nejvýznamnějších portugalských autorek pro mladé čtenáře. Její tvorba se vyznačuje hlubokým porozuměním dětskému světu a citlivým zachycením složitých emocí. Prostřednictvím poutavých příběhů a osobitého stylu obohacuje literaturu pro mládež o témata přátelství, rodiny a osobního růstu. Její díla si získala národní i mezinárodní uznání a oslovují čtenáře všech věkových kategorií.






Urbane Geschichten und Illustrationen
Lisbon: Guide
Memórias de uma infância povoada de personagens inspiradoras e rituais familiares. E por entre dois goles de café! - 2.a Edição
«A minha infância foi uma velha máquina de escrever, onde tentei juntar letras, fazer palavras, e que bonito era aquele som!», escreveu algures Alice Vieira. Em Bica Escaldada, um conjunto de crónicas publicadas no Diário de Notícias, Jornal de Notícias, Tempo Livre e Activa, sentimos que a infância de Alice foi algo mais que uma simples maquina de escrever. Foi vivida com uma doçura muito própria, escondida, por vezes, em rituais familiares severos e marcantes. Foi vivida, também, com magia e, mesmo nos momentos mais dramáticos, como a morte, não falta o gesto reconfortante e inspirador. Foi uma infância muito especial, povoada de personagens incríveis, que facilmente se apercebe ter sido o véu inspirador da nossa maior escritora infanto-juvenil. São crónicas breves que, por outro lado, nos fazem recordar um tempo onde a infância e a juventude tinham, de facto, um outro sabor.
Mariana ist schockiert, als sie nach 10 Jahren als Einzelkind eine Schwester bekommt. Mamas Aufmerksamkeit gilt nur dem Baby, und Mariana sehnt sich nach der Zeit mit Oma Lidia. Allmählich beginnt sie, ihre ablehnende Haltung gegenüber dem neuen Geschwisterchen zu überdenken.
La piccola Marta, protagonista del racconto, vive con la madre in una grande casa cupa e silenziosa in cui sembra si nascondano persone scomparse. In quella casa la presenza di un fantasma è tangibile: per colpa sua la madre è impazzita e in qualche modo Marta si sente destinata a cercare invano di far rivivere il passato nascosto. Solo l'immaginazione poetica di una vecchia tata lusitana, Leonor, la sua pietà e la sua profonda dedizione al ricordo avranno il potere di sollevare le nebbie che velano il persistente e brillante sguardo dei morti.