Klasa robotnicza, jaka ukształtowała się w XIX wieku jako centralny problem mobilizujący umysły i serca, przestała istnieć. Pozostały jedynie zatomizowane jednostki, poddane presji zwiększania wydajności pracy, które wydają się rezygnować z działań zbiorowych. W dyskursie publicznym i naukowym dominuje temat pracy niematerialnej oraz etosu klasy średniej, co wpływa na postrzeganie robotników i pracy materialnej. Monografia autorstwa Beaud i Pialoux, oparta na wieloletnich badaniach jakościowych i ilościowych w fabryce Peugeota, ukazuje różnice między etosami pracy menedżerów i robotników. Menedżerowie odwołują się do nowoczesności, mobilności i kreatywności, podczas gdy robotnicy nie mają dostępu do możliwości samorealizacji czy innowacyjności. Choć diagnozy autorów dotyczą Francji, wiele z identyfikowanych problemów i paradoksów ma charakter uniwersalny, co skłania do refleksji nad współczesnym stanem klasy robotniczej.
