Światowa medycyna w polskiej nauce i dydaktyce..

Více o knize

Wśród licznych publikacji dotyczących historii medycyny polskiej, dzieło Jana Wnęka wyróżnia się objętością oraz odwagą koncepcji, głębią analizy i szerokim zakresem badań. Oparte na bogatej bazie źródłowej, w tym archiwaliach i prasie, które dotąd nie były wykorzystywane w tak kompleksowy sposób, dzieło bada uniwersalny problem medycyny, ze szczególnym uwzględnieniem Polski. Przedstawia, jak w czasach niewoli narodowej i braku państwowości, rozwijała się polska medycyna, jak wpływały na nią prądy światowe oraz jak odbywała się dyfuzja wiedzy. W odmiennych warunkach, bez wsparcia państwa, polscy lekarze podejmowali działania na rzecz modernizacji, korzystając z zagranicznych doświadczeń i nauki. Publikacja ukazuje cudzoziemskich profesorów na polskich uniwersytetach oraz Polaków studiujących za granicą, a także ich krótkie wyjazdy do klinik i szpitali. Dzieło prezentuje także popularyzację nowości medycznych przez polskich lekarzy w fachowych czasopismach, w tym tłumaczenia obcych prac medycznych na język polski. Zawiera trudne do zbadania zagadnienia dotyczące obecności obcych idei w polskiej medycynie. Mimo dużych rozmiarów, jest jedynie zarysem problematyki, stanowiącym drogowskaz dla przyszłych badań, które mogą zrekonstruować ruch modernizacyjny w polskiej medycynie. Książka jest wartościowa nie tylko dla studentów i lekarzy, ale także dla szerokiego kręgu czytelników, jako wprowadzenie do kultury i tożsamości narodowej.