Skradzione życie Sabiny Spielrein

Více o knize

W Zmijewskiej Bałce, miejscu pamięci masakry z sierpnia 1942 roku, gdzie zginęło 23 tysiące osób, w tym 18 tysięcy Żydów, ciała ofiar przeniesiono do wspólnego grobu. W czerwcu 1905 roku młoda, błyskotliwa dziewczyna opuściła szpital psychiatryczny Burghölzli, pisząc o swoich ostatnich życzeniach dotyczących kremacji i podziału prochów. Jej imię to Sabina Spielrein, a jej historia jest przykładem, jak wybitne kobiety były często niedoceniane i zapomniane, a ich odkrycia przywłaszczane przez mężczyzn. Sabina, rosyjska Żydówka, lekarka i psychoanalityczka, znana jest głównie jako „kochanka Junga”, co zniekształca jej rzeczywisty wkład w psychoanalizę. Violaine Gelly, psychoterapeutka i była redaktorka naczelna „Psychologie magazine”, wnikliwie opisuje zmagania Sabiny z chorobą, jej drogę do zdrowia oraz intelektualne pasje, które doprowadziły ją do napisania znanej rozprawy doktorskiej „Destrukcja jako początek istnienia” w 1912 roku. Praca ta stała się fundamentem dla dalszych badań nad popędem śmierci, a Sabina była również pionierką psychoanalizy dzieci.