Deportacja i praca przymusowa

Více o knize

Szacuje się, że do pracy przymusowej w nazistowskich Niemczech wywieziono od miliona do półtora miliona dzieci z Polski i Związku Sowieckiego. Uznane za podludzi, doświadczyły brutalnego traktowania podczas deportacji oraz tragicznych warunków życia i pracy. Pracowały na rzecz niemieckiej machiny wojennej oraz gospodarki III Rzeszy, zatrudniane w warsztatach Wehrmachtu i SS, przy rozbudowie infrastruktury, koszar, lotnisk, a także w kopalniach, przemyśle, rolnictwie i jako służba w gospodarstwach domowych. Autor opisuje rolę władz wojskowych i cywilnych w organizacji wywózek i pracy przymusowej, podkreślając związek między tymi działaniami a polityką okupacyjną i germanizacyjną. Swoje ustalenia opiera na wieloletnich badaniach w niemieckich i zagranicznych archiwach, szczególnie uwzględniając relacje ofiar, których dzieciństwo naznaczone zostało tragicznymi doświadczeniami. „Przy życiu utrzymywała mnie tylko myśl o rodzicach. Byłam jedynaczką, więc musiałam być silna. Wiedziałam, że rodzice na mnie czekają.” Z relacji Danieli Łukomskiej. Autor, Johannes-Dieter Steinert, jest profesorem na Uniwersytecie w Wolverhampton, specjalizującym się w historii II wojny światowej i badaniach nad migracjami. To jego pierwsza książka wydana w języku polskim.