Pedagogia bliskości międzyludzkiej

Více o knize

Bliskość to fenomen, który od zawsze łączy ludzi, dając im poczucie przywiązania. Stanowi fundament więzi małżeńskiej, rodzicielskiej i przyjacielskiej, a także zmienia postrzeganie drugiego człowieka z zagrożenia na bliskiego. Obejmuje wymiar empiryczny i duchowy, a jej istotą jest miłość, organizująca życie społeczne. Współczesne zmiany społeczne sprawiają, że bliskość staje się wyzwaniem. Książka składa się z ośmiu rozdziałów, z których trzy pierwsze analizują interdyscyplinarną literaturę. Pierwszy rozdział przedstawia etymologię bliskości oraz jej filozoficzne, teologiczne i społeczne aspekty. Drugi koncentruje się na wychowawczym wymiarze bliskości w rodzinie oraz znaczeniu edukacji. Trzeci rozdział dotyczy bliskości w trudnych okolicznościach, takich jak choroba i izolacja, oraz solidarności w czasie pandemii COVID-19. Czwarty rozdział opisuje metodologię badań, cele i problematykę. Kolejne cztery rozdziały zawierają wyniki badań empirycznych, w tym istotę bliskości w rodzinie, analizę bliskości w sytuacji cierpienia oraz reperkusje pandemii w placówkach medycznych. Ostatni rozdział koncentruje się na konceptualizacji bliskości, pedagogii bliskości oraz wskazaniach dla teorii pedagogicznej i praktyki wsparcia. Refleksje końcowe podsumowują analizy projektu.