Adam Dziurok Knihy

Wstęp wprowadza do tematyki techniki wojskowej, omawiając uzbrojenie i oporządzenie indywidualne oraz zespołowe, a także fortyfikacje i morską technikę wojskową. Rozdział poświęcony bitwom i potyczkom przedstawia kluczowe starcia na lądzie, od Święciny do Raxy, oraz ważne wydarzenia, takie jak zdrady, skrytobójstwa i wspólne wyprawy. Analizowane są wojny z Bolesławem Chrobrym, najazdy Kanuta Wielkiego oraz taktyka działań na pograniczu. Kolejny rozdział skupia się na oblężeniach i obronie grodów, ukazując działania Słowian jako zdobywców i obrońców. Opisane są strategiczne oblężenia, takie jak Brenna, Arkona i Orla, oraz taktyki spalonej ziemi i wojny podjazdowej. W części dotyczącej działań wojennych na morzu, przedstawione są wyprawy, bitwy morskie oraz współpraca floty z siłami lądowymi. Zakończenie analizuje naturalne i polityczne uwarunkowania wojskowości Słowian połabskich, ich technikę wojskową oraz ewolucję strategii. Całość wzbogacona jest o aneks, wykaz skrótów, bibliografię oraz indeksy geograficzne i osobowe.

Monografia przygotowywana z okazji sześćdziesiątej rocznicy wystąpienia wiernych w Gliwicach w obronie krzyża przy kościele franciszkanów, miała miejsce 24 czerwca 1960 r. Tego dnia doszło do protestów przeciwko usuwaniu krzyża, w których uczestniczyło około tysiąca osób. Interwencja milicji zakończyła się rozproszeniem tłumu i zatrzymaniem 37 protestujących. Był to największy protest przeciwko władzom PRL w regionie katowickim między 1956 a 1968 rokiem. Książka składa się z dwóch części: opisowej i dokumentacyjnej. Część narracyjna zaczyna się rozdziałem "Konteksty", w którym omawia się politykę władz wobec Kościoła katolickiego oraz sytuację społeczną i gospodarczą Gliwic. Druga część przedstawia starania zakonników o nową świątynię, kontrowersje związane z krzyżem oraz przebieg protestu. W trzecim rozdziale opisano represje wobec uczestników oraz konsekwencje wydarzeń. Aneks źródłowy zawiera dokumenty, relacje świadków i materiały uporządkowane według chronologii wydarzeń, co tworzy spójną narrację. Autorzy mają nadzieję, że publikacja przywoła wspomnienia i zainspiruje do dalszych poszukiwań materiałów dotyczących gliwickiego protestu oraz przyciągnie nowych świadków i dokumenty.