Knihobot

Piotr Majer

    Ład akademicki w uniwersytecie korporacyjnym
    Patologie społeczne Wymiar personalny i strukturalny
    Praktyczny komentarz do Dekretu ogólnego KEP
    Kanoniczna odpowiedzialność biskupa w związku...
    • Zamiarem badawczym autora jest próba odpowiedzi na pytanie o charakter odpowiedzialności kanonicznej biskupa w związku z przestępstwami o charakterze pedofilskim, których sprawcami są podlegli mu duchowni. Treścią monografii jest szczegółowa analiza przepisów prawa kanonicznego regulujących taką odpowiedzialność zarówno w aspekcie pozytywnym (zobowiązanie do określonych działań), jak i w aspekcie negatywnym (ponoszenie konsekwencji własnych niesprawiedliwych działań lub zaniedbań). Ponoszona przez biskupa odpowiedzialność nie wynika wyłącznie z jego pozycji hierarchicznego zwierzchnictwa w Kościele i nie jest prostą konsekwencją zasady respondeat superior, ale ma podstawę w jego obowiązku pasterskiej troski o powierzonych biskupowi wiernych. Prawo kanoniczne odcina się od koncepcji odpowiedzialności instytucjonalnej i anonimowej winy organizacyjnej. Egzekwowanie odpowiedzialności od biskupa, przy uwzględnieniu eklezjologicznych pryncypiów, musi opierać się na udowodnionej mu konkretnej winie in eligendo lub in vigilando.

      Kanoniczna odpowiedzialność biskupa w związku...
    • Do rąk duszpasterzy oddajemy, przygotowany pod patronatem Rady Konferencji Episkopatu Polski, Praktyczny komentarz do Dekretu ogólnego Konferencji Episkopatu Polski o przeprowadzaniu rozmów kanoniczno-duszpasterskich z narzeczonymi przed zawarciem małżeństwa kanonicznego, którego przepisy obowiązują od dnia 1 czerwca 2020 roku w Kościele katolickim na terenie Polski. Wyrażamy nadzieję, że Komentarz stanie się pomocą w codziennej pracy duszpasterskiej. Autorzy

      Praktyczny komentarz do Dekretu ogólnego KEP
    • Niniejsza monografia jest efektem realizacji w latach 2017–2020 projektu „Teoretyczne i praktyczne aspekty bezpieczeństwa personalnego”, zadania badawczego pn. „Personalny i strukturalny wymiar patologii społecznych”, dofinansowanego w ramach badań statutowych w Akademii Pomorskiej w Słupsku. W pracach badawczych brali udział przedstawiciele Akademii Pomorskiej w Słupsku oraz Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego im. Kazimierza Pułaskiego w Radomiu. Celem projektu była analiza problematyki społecznych patologii przez pryzmat różnych podmiotów personalnych (podmiotów jednostkowych i zbiorowych) oraz strukturalnych do ludzkiej cywilizacji włącznie, a także spojrzenie na powyższe problemy z perspektywy nauk o bezpieczeństwie, których przedmiotem badań są między innymi zagrożenia mające wpływ na kształt i funkcjonowanie szeroko rozumianych systemów bezpieczeństwa. Ta różnorodność perspektyw analitycznych wymagała podjęcia szeroko zakrojonych prac badawczych, które nie były łatwym zabiegiem. Wymagały od badaczy zaangażowanych w projekt interdyscyplinarnej wiedzy na temat tradycyjnego podejścia do patologii społecznych i wiedzy o współczesnych problemach społecznych, problemach globalnych czy nowych jakościowo zjawiskach, które towarzyszą rozwojowi cyberprzestrzeni. Strukturę merytoryczno-logiczną monografii tworzy osiem rozdziałów, wstęp, zakończenie, a także słownik podstawowych terminów związanych z przedmiotem badań. (Fragment wstępu)

      Patologie społeczne Wymiar personalny i strukturalny
    • Reformy systemów szkolnictwa wyższego w Polsce i innych krajach zmieniają funkcjonowanie instytucji akademickich, przybliżając je do modelu korporacyjnego. Wśród trzech głównych filarów tych zmian znajdują się profesjonalizacja zarządzania uczelniami, rosnące znaczenie trzeciej misji uniwersytetu oraz menedżerskie struktury władzy. Monografia konfrontuje tradycyjne modele zarządzania korporacjami z nowymi rozwiązaniami w akademickim środowisku. Autorzy stawiają tezę, że możliwa jest koegzystencja idei uniwersytetu Humboldta i uniwersytetu korporacyjnego, jeśli zastosuje się złagodzoną wersję menedżeryzmu w jego zhumanizowanej, neokolegialnej formie. Takie zmiany wymagają redefinicji struktur władzy i metod zarządzania, przy jednoczesnym zachowaniu tradycyjnych norm i wartości akademickich. Zreformowany uniwersytet powinien być organizacją skuteczną i efektywną, równocześnie utrzymując równowagę między odpowiedzialnością kierownictwa a współuczestnictwem akademickim. Zachowując racjonalność instytucjonalną, uniwersytet pozostanie legitymizowaną instytucją zarówno dla osób zewnętrznych, jak i wewnętrznych.

      Ład akademicki w uniwersytecie korporacyjnym