Orhan Pamuk Pořadí knih (chronologicky)

Orhan Pamuk's reflections span fourteen years, blending his daily thoughts with personal illustrations. This collection reveals his journeys, family influences, and the intricacies of his bond with Turkey, offering insights into the inspirations behind his novels. Alongside his writings, vibrant paintings showcase the landscapes that fuel his creativity. This volume serves as a captivating exploration of Pamuk's inner world, inviting readers to engage with the art, culture, and political nuances that have influenced his literary voice.

Epicka opowieść o Stambule i jego mieszkańcach, ich miłościach, troskach i marzeniach. Uczta dla miłośników dobrej literatury. Mevlut Karataş, uliczny handlarz, wędruje po zaniedbanych ulicach Stambułu, a jego głośne zawołanie „Buzaaaa!” jest rzadkością. Dzień spędza na dorywczych pracach, a nocą niesie dzbany tradycyjnego tureckiego napoju. Buza, dziedzictwo przodków, przypomina o dawnych czasach, a Mevlut nie wyobraża sobie życia bez niej i Stambułu, który zna jak własną kieszeń. Długie wędrówki sprawiają mu radość, ale nie zapewniają bytu rodzinie, którą kocha ponad wszystko. Ma dwie córeczki i żonę Rayihę, którą poślubił przez pomyłkę. Historia rodziny przybyłej z biednej wsi do Stambułu jest jednocześnie kroniką życia w mieście nad Bosforem w latach 1969–2012. Obserwujemy Stambuł na przestrzeni kilku dziesięcioleci, świadków przemian, puczy, zamachów, korupcji, obyczajowych zmian oraz marzeń mieszkańców. Widzimy, jak z dawnych gecekondu wyrastają wieżowce, a stare kamienice ustępują miejsca szerokim alejom. Miasto umiera i odradza się, a jego mieszkańcy wypełniają je swoimi opowieściami o miłościach, rodzinach, przyjaźni, nienawiści i marzeniach o lepszym życiu.

„Vielleicht bin ich zugleich Maler und Schriftsteller.“ – Einblicke in die Gedanken des Nobelpreisträgers Orhan Pamuk Worte und Bilder von Orhan Pamuk. Ein einzigartiges Tagebuch vom Nobelpreisträger, der einst davon träumte, ein Maler zu werden. Seit mehr als zehn Jahren schreibt und zeichnet er täglich in seine Notizbücher: ob es Landschaften mit fernen Bergen oder die Ereignisse des Tages sind, ob er seine Gedanken zur heiklen politischen Lage in der Türkei notiert oder sich mit den bunten Figuren seiner Romane unterhält. Aus Venedig und Bombay, auf einem Boot auf dem Bosporus oder auf dem Hudson River. Es entsteht so ein Werk aus poetischen sowie persönlichen Texten und Bildern, wie man es bislang noch nicht gesehen hat.

Abril de 1901. Un barco se dirige hacia la isla de Minguer, la perla del Mediterráneo oriental. A bordo se encuentran la princesa Pakize Sultan, sobrina del sultán Abdülhamit II, y su reciente esposo, el doctor Nuri, pero también un misterioso pasajero que viaja de incógnito: el célebre inspector jefe de sanidad del Imperio otomano, encargado de confirmar los rumores de peste que han llegado hasta el continente. En las animadas calles de la capital portuaria nadie puede imaginar la amenaza, ni la revolución que está a punto de fraguarse. Desde nuestros días, una historiadora nos invita a asomarnos a los meses más turbadores que cambiaron el rumbo histórico de esta isla otomana, marcada por el frágil equilibrio entre cristianos y musulmanes, en un relato que combina historia, literatura y leyenda. En esta nueva obra del Nobel, destinada a convertirse en uno de los grandes clásicos sobre plagas, Pamuk indaga en las pandemias del pasado. Las noches de la peste es la historia de supervivencia y lucha de unos protagonistas que lidian con las prohibiciones de la cuarentena y la inestabilidad política: un apasionante relato épico de atmósfera asfixiante donde la insurrección y el asesinato conviven con las ansias de libertad, el amor y los actos heroicos

"Орхан Памук - известный турецкий писатель, обладатель многочисленных национальных и международных премий, в числе которых Нобелевская премия по литературе за «поиск души своего меланхолического города». В самом деле, действие почти всех романов писателя происходит в Стамбуле, городе загадочном и прекрасном, пережившим высочайший расцвет и печальные сумерки упадка. Однако, если в других произведениях город искусно прячется позади событий, представая в качестве подходящей декорации, то в своей книге «Стамбул. Город воспоминаний» Памук отводит ему роль главного героя. Рассказывая о своем детстве и юности, писатель раскрывает перед нами Стамбул, как тайну, которую стоит узнать и полюбить." --

Historický román s detektivní zápletkou od tureckého nositele Nobelovy ceny za literaturu. Rok 1900: Na jistém fiktivním ostrově Osmanské říše mezi Krétou a Kyprem vládne napětí mezi místními muslimy a ortodoxními Řeky. Když ostrov zasáhne mor, obě strany se začnou vzájemně obviňovat z jeho zatažení na ostrov. Sultán Abdul Hamid II. pošle na ostrov svého nejlepšího odborníka na karanténu, aby zastavil šíření epidemie. Jenomže je to pravoslavný křesťan, a proto jej mnozí odmítají poslouchat. A pak dojde k vraždě. Mor se dál šíří a mrtvých přibývá.

The streetscapes of Istanbul as photographed by Nobel prize-winning novelist Orhan Pamuk in an exquisitely printed clothbound edition The dominant color in Orhan Pamuk's new book of photographs is orange. When the Nobel-Prize-winning novelist is finished with the day's writing, he takes his camera and wanders through Istanbul's various neighborhoods, visiting the backstreets of his town, areas without tourists, spaces that seem neglected and forgotten, spaces with a particular light. This is the orange light of Istanbul's windows and streetlamps that Pamuk knows so well from his childhood--from the Istanbul of 50 years ago, as he mentions in his introduction. But Pamuk also observes that the homely, cosy orange light is slowly being replaced by a new, bright and icy white light from new lightbulbs. His photographs from the backstreets of Istanbul record and preserve the cosy effect of this old, disappearing orange light, as well as the recognition of this new white vision. Whether reflected in well-trodden snow, concentrated as a glaring ball atop a lamppost or subtly present as a diffuse haze, orange literally and aesthetically gives shape to Pamuk's pictures, which reveal to us the unseen corners of his home city.