Tijs Goldschmidt Knihy

Since the #MeToo movement, the masculine exercise of power has been closely scrutinised. The focus on ?toxic? masculinity impacts our perception of male sexuality, which substantially influences the self-image and self-esteem of men. Men are being shamed by others, and they also feel ashamed. This book explores both positions, examining the representation of male sexuality, nudity, fatherhood, violence, rape, fascism and virility, and men and war from male as well as female perspectives. It presents artworks that deal with the intricacies and contradictions of these sociocultural constructs and realities, and combines scholarly essays with short stories and personal testimonies. 00Exhibition: H401, Amsterdam, The Netherlands (23.10.2020 ? 31.01.2021).

In het ‘Internationale Pooljaar' 1932-1933 reist de jonggepromoveerde bioloog Niko Tinbergen met zijn vrouw Lies per schip vanuit Kopenhagen naar Groenland. Ze gaan ruim een jaar doorbrengen in eskimonederzettingen aan de oostkust van dat immense eiland. Het zou een heel belangrijk jaar worden. Niet alleen vormt het geplande onderzoek naar vogels - franjepoten, tapuiten, sneeuwgorzen - een hoogtepunt in dit boek, dit geldt met name ook voor onderzoek dat spontaan ontstond: onderzoek bijvoorbeeld naar gewoonten van de eskimobevolking bij wie de Tinbergens te gast waren. Tinbergen kijkt bovendien rustig naar de wijze waarop de hiërarchie in een huskyspan tot stand komt, en zo vormt zich in dit boek een manier van kijken die de ontwikkeling van Tinbergen tot de Nobelprijswinnende gedragsbioloog al aankondigt. Hij schrijft over de fjordrobben, zeehonden, de levenswijze van de eskimo's, hun kleding, wijze van jagen, kookgebruiken, kajaks, de tochten over ijs en de intense schoonheid van het arctische landschap. Eskimoland is een onwaarschijnlijk fris en helder verslag van een geweldig jaar van vrijheid en schoonheid in de natuur. Eskimoland was tot aan deze publicatie een volkomen vergeten boek. Het verscheen voor het eerst en voor het laatst in 1934 in een heel kleine oplage.

Interviews met hedendaagse Nederlandse schrijvers, dichters en essayisten.

Goldschmidt-variaties? worden ze wel genoemd, de essays van Tijs Goldschmidt, waarin niets is wat het lijkt, en waarin cultuur en evolutie altijd meer met elkaar te maken hebben dan je op het eerste gezicht vermoedt. In een essay over digitalisering van teksten zoekt hij naar parallellen tussen het kopiëren van DNA en het steeds nauwkeuriger kopiëren en sneller verspreiden van teksten (?culturele evolutie?). Daarnaast zet hij de biologische betekenis uiteen van, onder veel meer, de rue d?amour.00Goldschmidts onderwerpen zijn verrassender dan ooit: onze omgang met asielzoekers en zwerfwolven, racistische achtergronden van de zoektocht naar de yeti en de rol van pornografie en schaamte in het werk van Marlene Dumas. En dat is lang niet alles: er zijn autobiografische stukken over twee bevriende beeldsnijders uit de Asmat (Papoea) in het Amsterdamse Vondelpark en over zijn bewondering voor de vermaarde etholoog Niko Tinbergen.00Tijs Goldschmidts essays zijn altijd erudiet maar ook lichtvoetig en associatief. "Een essay of persoonlijke beschouwing zou moeten lezen als een brief aan een goede vriend of vriendin," zegt hij er zelf over.