Mankementjes
- 63 stránek
- 3 hodiny čtení
De teksten in “Mankementjes”, met als gemeenschappelijk thema “Het mannelijk tekort”, bracht Kees van Kooten speciaal bij elkaar voor deze uitgave.






De teksten in “Mankementjes”, met als gemeenschappelijk thema “Het mannelijk tekort”, bracht Kees van Kooten speciaal bij elkaar voor deze uitgave.
Teksten van conférences van hedendaagse Nederlandse cabaretiers.
/ 9023439147 / Dutch literature / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / paperback / 14 x 22 cm / 568 .pp /
Een halfjaar voor zijn dood sprak Gerrit Komrij de wens uit dat er een nieuwe uitgave van zijn beschouwingen zou verschijnen. Het liefste zou hij wat hij eerder verzamelde in Inkt nog eens ordenen en aanvullen in vier paperbacks. 'Zo mooi als die Amerikaanse kleine boekjes.'Vier vooraanstaande auteurs, die allen op een bijzondere manier met Komrij verbonden waren, maken een persoonlijke selectie van zijn stukken, begeleid door een voorwoord waarin zij hun visie geven op zijn werk.De eerste twee delen, door Kees van Kooten en Tom Lanoye, zullen bij Komrijs sterfdag in juli 2014 verschijnen. De andere twee delen, samengesteld door Hanna Bervoets en Bas Heijne, zullen in het voorjaar van 2015 het licht zien. Van Kooten, Lanoye, Bervoets en Heijne laten de geest van Gerrit Komrij niet-aflatend door het literaire landschap waaien.Gerrit Komrij (1944-2012) was dichter, romancier, criticus, polemist, essayist, vertaler, toneelschrijver en bloemlezer. In 1993 werd zijn essayistische oeuvre bekroond met de P.C. Hooft-prijs.Kees van Kooten (1941) is cabaretier en schrijver. Hij schreef de veelgelezen en -geprezen boeken Koot droomt zich af (1977), Hedonia (1984), Levensnevel (1999) en Episodes (2007). Tot zijn meest recente boeken behoren Hartstochtjes (2012)en De verrekijker (Boekenweekgeschenk 2013).
Satirical photos, character studies. Cutlines in Dutch.
Dutch
In Hartstochtjes laat Kees van Kooten zien hoe schilderijen, boeken, muziek, cartoons en vele historische gebeurtenissen onlosmakelijk verbonden zijn geraakt met zijn persoonlijke herinneringen en verbeelding. Een houtsnede van Frans Masereel kust een dierbare jeugdherinnering wakker, de fantasie over een minuscuul meisje: ‘een dinky toy van een Playmate, ze mag mee naar de schouwburg en ze klimt als een paaldanseresje in mijn vulpen’ – alles wekt Van Kootens fantasie. Uit hartstochtelijke liefde voor hun werk onderneemt hij de terugreis naar overleden kunstenaars als Hendrik Valk, César Domela en Duane Hanson, maar ook schrijft hij over de vergeten dadaïst Gras Heyen, over spectaculaire legpuzzels uit 1926, over het vergeten satirische tijdschrift L’Assiette au Beurre, over ‘gebotoxte kleuren’ in de Franse dorpen, over de tekenkunst van zijn kleinzoon en over de onvermijdelijke struikelpartijen bij zijn eigen artistieke pogingen – alles rijkelijk geïllustreerd. Scherpzinnig en met humor balanceert Kees van Kooten tussen kunst en leven, maar altijd toont hij zich een hartstochtelijk levenskunstenaar.
Dutch
Nog niet zo lang geleden zei Kees van Kooten in een ‘Een biografie is niet meer nodig, ik heb alles zelf verteld. Ik ga de rest van mijn leven veel liever lezen dan schrijven.’ Ter gelegenheid van de bloemlezing De tachtigjarige vrede las hij voor het eerst sinds tijden weer zijn eigen verhalen. Ze brachten hem niet alleen terug naar het verloop van zijn lange leven, maar eveneens werd hij de lezer van zijn eigen hilarische fantasie. De verhalen uit Hedonia, Zwemmen met droog haar, de Treitertrends, de Modermismen en de vele andere bundels – ze zijn even sterk en humoristisch als de lenige geest van Kees van Kooten zelf. Het is met die krachtige verbeelding dat hij nu zichzelf portretteert aan de hand van zijn verhalen. En het is het schitterende bewijs dat een biografie inderdaad volstrekt overbodig is. Koot graaft zichzelf autobio.
Korte schetsen waarin de draak wordt gestoken met allerhande cliché-gesprekken.Een keuze uit de eerder verschenen bundels: Treitertrends (1969), Treitertrends 2 (1970) en Laatste treitertrends (1972).
Vanaf zijn eerste Treitertrends (1969) heeft Kees van Kooten voornamelijk geschreven over de lachwekkende ontwikkelingen in de Nederlandse samenleving. Zijn satirische en parodistische observaties onderbrak hij met autobiografische verhalen waarin hij zichzelf humorvol maar genadeloos tegen het licht hield. Deze persoonlijke levenslijn loopt van Koot graaft zich autobio (1979) naar Annie (2000), dat nu een tegenhanger heeft in Episodes; een kleine maar grootse romance over de eerste twee levensjaren van zijn kleinzoon Roman. Van Kooten beschrijft zichzelf als een schattige opa, vol durf, zelfspot, scherts, satire, ironie en bovenal Liefde. In deze uitgave, een audioboek, schrijft hij op intieme en liefdevolle wijze een twintigtal korte verhalen over zijn kleinkind. De opa/auteur is dol op Roman en maakt het oppassen tot een feest, waarbij niets te gek is om de kleine aan het lachen te krijgen. De verhalen behandelen voorlezen, opvoedmeningsverschillen, komische situaties en de ontwikkeling van de peuter. Af en toe nemen zijn observaties verliefd dweperige vormen aan. Door de erudiete toon en stijl is dit niet zomaar een schattig opaboekje, maar spreekt het jonge, hoger opgeleide opa's en liefhebbers van Van Kooten aan.
/ 9023406842 / Dutch literature / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / soft cover / 20 x 13 cm / 164 .pp /
Korte verhalen uit Humo
"Ik ben mijn eigen bananeschil", zegt Kees van Kooten in een van de hier voor het eerst gebundelde verhalen, en er gaat inderdaad weer heel wat mis in deze nieuwe bundel, Meer Modermismen.Behalve een tiental langere verhalen staan er zesentwintig korte Modermismen in dit boek, waarin de lezer zo niet zichzelf, dan toch zeker de nodige vrienden en verwanten zal kunnen herkennen.
Een bijzonder prentenboek, waarin Kees van Kooten de verloedering van het Nederlands, de steeds warriger bewegwijzering binnen ons dagelijks leven, het gestoethaspel van autoriteiten en de hoogstpersoonlijke manier waarop anonimi in het openbaar aan de weg timmeren op hilarische wijze verslaat.Een nieuw en ook eigenlijk geen nieuw boek van Kees van Kooten. Niet nieuw omdat de meeste van de teksten en verhalen uit 'Hilaria' tussen 1990 en 2000 in het Belgische weekblad 'Humo' en in 'Rails' hebben gestaan. Wel nieuw omdat de columns ingrijpend herschreven zijn en door Van Kooten voorzien van 'zelfgemaakte tekeningen, zelfgeschoten foto's en zelf geknipte knipsels'. Hierdoor, door het afwijkende formaat (22 x 22 cm.) en door de prachtige vormgeving is een heel aantrekkelijk, collage-achtig boekwerk ontstaan waarin veel te genieten valt en alle wanen, wijzen en trends op typisch Kootiaanse wijze de revue passeren, waarbij hij zichzelf niet spaart. In 'Redde Caesari!' toont hij met eigengemaakte tekeningetjes door hem ontdekte nieuwe lichaamsdelen als de spruitkruin (het stukje haar dat achter uit de baseballpet piekt), en in 'Gnis' schrijft hij over de raadselachtige verdwijning van het woordje/lettergreepje 'er'. Ach, eigenlijk is het allemaal leuk. Vertrouwd, maar onverminderd grappig, en nieuw door de aanpassing aan onze beeldmaatschappij.
Bundel met verhalen over het dagelijks leven, waarin iets misgaat (vandaar de woordspeling in de titel). Incongruentie tussen hoe de werkelijkheid is en hoe wij zouden wensen dat zij was.
ZIEN TE BEKIJKENstaren laat je ogen hakenaan vastgevroren dobbers.staren is verzaken,de tussenruimte overslaanen kijkend in het krijt staan.staren is voor tobbers.met de jaren groeit het staren.blijf die blik ontkluisterenen de smaak herijken.ruil horen voor beluisterenen toezien voor bekijken.to be of niet te be.bekomen of ontwijken.
Libro usado en buenas condiciones, por su antiguedad podria contener señales normales de uso
Bij een logeerpartij van een Roemeense vrouw ten huize van de schrijver blijkt dat de cultuurverschillen groter zijn dan gedacht.
Drie Verhalen (Dutch Edition) by Kees van Kooten. 1982 paperback published by Uitgeverij de Bezige Bij, Amsterdam. Text in Dutch.
Wat zeggen de kruimeldief, de Daf, de geranium, de bierfiets en de boterham over ons? Waarom is de fiets juist in Nederland zo populair? De kaasschaaf hebben we niet uitgevonden, maar er kan geen politiek debat voorbijgaan of iemand begint over de kaasschaafmethode. Ook de koektrommel hebben we niet bedacht, maar het strikte beheer van de inhoud is wel Nederlands. Gastvrij en vrijgevig zijn we, maar wel binnen zekere grenzen. Is het mogelijk ons land te typeren aan de hand van de voorwerpen waarmee we ons omringen? In dit boek worden een dikke vijftig typisch Nederlandse objecten beschreven door evenzoveel schrijvers. Objecten die een speciale betekenis hebben gekregen door ons, door de manier waarop wij waarop wij ermee omgaan. Daarmee biedt Nederland, een objectief zelfportret een even unieke als prikkelende staalkaart van ons land.
Verzameling voornamelijk Anglo-Amerikaanse humoristische verhalen, gebloemleesd, vertaald, en uitgebreid becommentarieerd en toegelicht door Kees van Kooten.
Als zijn vrouw zijn grote idool Woody Allen in New York gaat interviewen, staat de Nederlandse schrijver daar wat ambivalent tegenover.
Kees van Kooten besluit voor de laatste keer zijn boekenkast op te schonen. Hierbij stuit hij op het fotoalbum dat zijn vader, dienstplichtig sergeant der artillerie, aanlegde gedurende de mobilisatie van augustus 1939 en de oorlogsjaren 1940-1945.Achter in dit monumentale boekwerk vindt de zoon een verontrustende brief van de destijdse legerleiding: C.R. van Kooten senior wordt gesommeerd te verklaren waarom hij een verrekijker zou hebben gevorderd van een zekere mijnheer J. Treurniet uit het dorp Berkel en Rodenrijs…C.R. van Kooten junior is verbijsterd. Is dit soms dezelfde kijker waarmee de in 1941 geboren schrijver is opgegroeid en die hij nog altijd in zijn bezit heeft?Kees van Kooten weigert dit te geloven en onderneemt een zoektocht naar het antwoord op de vraag die hem steeds heviger beklemt: heeft hij gedurende zijn kleuterjaren wellicht met een stuk oorlogsbuit gespeeld?
Portretten van dertig Nederlandse coureurs.
Jarenlang hekelde Van Kooten in zijn columns voor de Haagse Post moderne tijdsverschijnselen en modieus taalgebruik. In venijnige mono- en dialoogjes legt Van Kooten op briljante wijze de clichŽmatige taal van obers, interviewers, managers, verkopers, toneelmakers en andere beroepsgroepen op de pijnbank. (Her)lezend in deze heerlijke verzamelbundel met alle treitertrends komt men tot de conclusie dat veel modes misschien zijn voorbijgegaan, maar dat de menselijke neiging jezelf door middel van je taalgebruik te vergroten en op te blazen, onuitroeibaar is.
Dutch