Prognozy wskazują na starzenie się społeczeństw w Europie, a do 2060 r. Polska będzie jednym z najstarszych krajów w UE. Praca bada, jak Unia Europejska uwzględnia konsekwencje aktualnych tendencji demograficznych oraz ich odzwierciedlenie na poziomie narodowym i regionalnym. Autorka, opierając się na własnym modelu nowego podejścia do starzenia się, analizuje, jak jego wyznaczniki manifestują się w polskiej rzeczywistości, podkreślając specyfikę tej adaptacji. Włącza się w dyskurs naukowy dotyczący m.in. Europejskiego Modelu Społecznego, prezentując propozycję kwestionariusza do weryfikacji jakości zarządzania wiekiem w administracji publicznej i sektorze prywatnym. Problem starzenia się oraz polityka z nim związana są od dawna omawiane w literaturze naukowej. Przedstawienie tego zagadnienia w kontekście zmian w UE oraz analiza polskiej praktyki polityki publicznej, w tym istotnych dokumentów i etapów, stanowi cenny wkład w debatę na ten temat. To nowe spojrzenie na znaną problematykę, która wciąż się zmienia, wymaga aktualnych badań, obserwacji i eksplanacji.
