Zmiany w organizacjach są niezbędne, a ich złożone uwarunkowania wymagają interdyscyplinarnych badań empirycznych oraz wykorzystania dorobku różnych subdyscyplin naukowych. Monografia ta bada kulturowe uwarunkowania zarządzania zmianą w polskiej służbie cywilnej. Przedstawiono istotę i zakres zmian organizacyjnych oraz badawcze podejście do procesu zarządzania zmianą, podkreślając znaczenie kontekstu kulturowego, który wpływa na postawy wobec zmian. Złożoność kulturowego kontekstu obejmuje kulturę narodową, zawodową i organizacyjną. Analizowany jest proces zarządzania zmianą w polskiej służbie cywilnej na przykładzie implementacji koncepcji New Public Management, która wpłynęła na zwiększenie efektywności działania, racjonalizację wykorzystania środków publicznych, wprowadzenie menedżerskich metod kierowania, promowanie etycznych zachowań oraz usprawnienie obsługi klienta. Omówiono również metodykę badań własnych oraz ich wyniki, które posłużyły do charakterystyki i ewaluacji skuteczności implementacji koncepcji, identyfikacji cech służby cywilnej w kontekście kulturowym oraz ustalenia wpływu wybranych czynników kulturowych na efektywność zarządzania zmianą.
