Jędrzejewska-Wróbel Roksana Knihy

„Baśń tę dedykuję wszystkim, którzy boją się być sobą” – napisała Roksana Jędrzejewska-Wróbel na okładce „Dziwożony”, baśni o wolności, do której brama nie jest zamknięta. Wystarczy się odważyć. Małe mieszkanki pięknego Domu dla Dziewczynek uśmiechają się od rana do wieczora, posłuszne i dobrze ułożone. Myśli o wolności nie przychodzą im do głowy, zwłaszcza że dyrektor Wiktoria Blum nieustannie straszy je opowieściami o dziwożonach. Tylko Madzia, zadająca sobie wiele pytań, pewnego wieczoru zdobywa się na odwagę i wbrew zakazom podchodzi do okna, by popatrzeć na pełnię księżyca. Wie, że grozi jej uprowadzenie przez dziwożonę, ale ciekawość świata jest silniejsza niż lęk. Potem wszystko toczy się jak w opowieściach pani Blum, a jednak dziewczynka jest szczęśliwa. Nie chce być już posłuszną dziewczynką z „fermy certyfikowanej”, pragnie być sobą, której śmiech jest prawdziwy. Chce, by jej koleżanki odważyły się być SZCZĘŚLIWE, BO WOLNE. To trzecia z siedmiu „Baśni nie dość znanych”, w której bohaterki „wyruszają w drogę”, by zrozumieć, od czego zależy szczęście. Cykl „Siedem szczęśliwych. Baśnie nie dość znane” obejmuje tomy: „Kwiat paproci”, „Szklana Góra”, „Dziwożona”, „Woda żywa”, „Żelazne trzewiczki”, „Kije samobije” i „Śpiący rycerze”, a wszystkie książki zilustrowała Marianna Oklejak.

„Baśń tę dedykuję wszystkim, którzy się boją” – napisała Roksana Jędrzejewska-Wróbel na okładce „Szklanej Góry”, baśni o odwadze, która jest kluczowa dla szczęśliwego życia. Hania zmaga się z lękiem przed wszystkim – psami, pająkami, a nawet ilustracjami w książkach. Jej strach paraliżuje ją, sprawiając, że czuje się coraz mniejsza i bezradna, marząc o odwadze jak bohaterki z seriali. Pewnej nocy Hania ma sen, w którym stoi na szczycie Szklanej Góry, a Króla Strachu nie ma obok niej. Czy zdoła zdobyć tę górę i pozbyć się strachu? Może zrozumie, że strach towarzyszy nam, ale gdy spojrzymy mu w oczy, traci swoją moc. Od tej pory przestaje rządzić, stając się sługą królowej własnego życia – SZCZĘŚLIWEJ, BO ODWAŻNEJ. To druga z siedmiu „Baśni nie dość znanych”, w której bohaterki odkrywają, od czego zależy szczęście. Warto przypomnieć sobie lub poznać mądre ludowe baśnie, które na nowo opowiada autorka bestsellerowej książki „Siedmiu wspaniałych i sześć innych, nie całkiem nieznanych historii”. Cykl „Siedem szczęśliwych. Baśnie nie dość znane” obejmuje tytuły takie jak „Kwiat paproci”, „Dziwożona” i „Śpiący rycerze”, a wszystkie książki zilustrowała Marianna Oklejak.

„Baśń tę dedykuję wszystkim, którzy nie czują się szczęśliwi” – napisała Roksana Jędrzejewska-Wróbel na okładce „Kwiatu paproci”, rozpoczynającego 7-tomową serię „Baśni nie dość znanych”. Autorka, znana z bestsellerowej książki „Siedmiu wspaniałych i sześć innych, nie całkiem nieznanych historii”, na nowo interpretuje zapomniane opowieści. Zosia, zwyczajna dziewczynka, nie zastanawia się nad szczęściem, lecz podziwia zawsze uśmiechniętych ludzi w swoim smartfonie. Odkrywa aplikację HiperHappyGirl, która stwierdza, że jest „bardzo nieszczęśliwa” i sugeruje różne sposoby na poprawę samopoczucia. Czy szczęście zależy od koloru paznokci, wyjątkowego kwiatka, czy może od królewicza szukającego szczęścia z pomocą MegaHappyBoy? Ostatecznie Zosia odkrywa, że prawdziwe szczęście zależy od naszych decyzji i wyborów. Kiedy to zrozumiała, stała się mądra i szczęśliwa. „Siedem szczęśliwych. Baśnie nie dość znane” to siedem opowieści o dziewczynkach, które wyruszają w metaforyczne podróże, aby zdobyć moc i nauczyć się odpowiedzialności za własne szczęście. Kolejne tomy serii to: „Szklana Góra”, „Dziwożona”, „Woda żywa”, „Żelazne trzewiczki”, „Kije samobije” i „Śpiący rycerze”. Serię zilustrowała Marianna Oklejak.

Obcy sobie, oddzielni, zaplątani w codziennych obowiązkach i zniewoleni przez lęki, stają się nierozłączni niczym Harry, Hermiona i Ron. Maria codziennie łyka suplementy i pije paskudne smoothie, a na święta wybiera plastikową choinkę z supermarketu, bo mama twierdzi, że nie można tracić życia na drobnostki. Lena, zawsze ze słuchawkami, odcina się od ludzi, czując się zmęczona i starsza niż w rzeczywistości. Miłosz, w naciągniętym kapturze, unika wychylania się, pragnąc, by jego bluza działała jak peleryna niewidka. Choć chodzą do jednej klasy i mieszkają na tym samym osiedlu, właściwie się nie znają, a presja związana z końcem szkoły i egzaminami tylko to potęguje. Ich wolontariat w domu spokojnej starości staje się początkiem czegoś nowego, co zmieni nie tylko ich, ale i ich rodziny. Autorka, Roksana Jędrzejewska-Wróbel, znana z książek dla dzieci, tym razem pisze dla nieco starszego pokolenia młodych czytelników. Jej twórczość zdobyła uznanie w Polsce i za granicą, a także liczne nagrody, w tym „Przecinek i Kropka” oraz Nagrodę Literacką im. Kornela Makuszyńskiego. Mieszka w Gdańsku z trojgiem dzieci.