Sławomir Cenckiewicz Knihy

Biografie jedné z předních osobností polské Solidarity, ženy, jejíž propuštění ze zaměstnání v Gdaňské loděnici v roce 1980 vedlo k vlně stávek a protestů, jejichž vyústěním bylo založení Nezávislého samosprávného odborového svazu Solidarita. Portrét Anny Walentynowiczové je vykreslen na pozadí doby, pracovního a společensko-politického prostředí. Kniha mapuje dětství Anny Walentynowiczové v reáliích 30. let a druhé světové války, její dospívání po smrti obou rodičů v poválečném komunistickém Polsku. Podrobně jsou popsány okolnosti vzniku Svobodných odborových svazů Pomoří, prostředí a vření v Gdaňské loděnici v průběhu 70. a 80. let, stávky v srpnu 1980, podzemní odboj po vyhlášení výjimečného stavu. Ve svobodném Polsku Anna Walentynowiczová neustala v boji proti všemu, co považovala za nespravedlivé a bezprávné, za pravdu o minulosti. Její odvaha, přímost a nekompromisnost z ní učinily ikonu protestů v srpnu 1980 a následně jednu z nejkontroverznějších osobností novodobých polských dějin. Tragicky zahynula dne 10. dubna 2010 při letecké katastrofě u Smolenska. Vychází ve spolupráci s Ústavem pro studium totalitních režimů.

Nakładem Instytutu Dziedzictwa Myśli Narodowej oraz Wydawnictwa Neriton ukazała się książka Adama Chmieleckiego Porozumienie Centrum. Studium działalności partii i środowiska politycznego. Książka trafi do sprzedaży w najbliższych dniach. O publikacji Porozumienie Centrum. Studium działalności partii i środowiska politycznego autorstwa doktora Adama Chmieleckiego stanowi pierwsze w krajowej literaturze przedmiotu kompleksowe przedstawienie działalności partii Porozumienie Centrum, jednego z najbardziej trwałych i istotnych środowisk politycznych w Polsce po 1989 roku. Publikację wyróżnia imponujących rozmiarów baza źródłowa, wysoki poziom i nowatorskie ujęcie tytułowego zagadnienia. Za niezmiernie cenne uważam analizy autora dotyczące zakonu PC. Równie ciekawa jest analiza porównawcza Porozumienia Centrum i Prawa i Sprawiedliwości na poziomie programowym i organizacyjnym. Otrzymaliśmy dojrzałą rozprawę naukową z zakresu nauk o polityce, napisaną spójnym a zarazem przystępnym językiem pisze w recenzji dr hab. prof. Uniwersytetu Szczecińskiego Krzysztof Kowalczyk. Autor odnosi się do kluczowych wydarzeń politycznych w Polsce. Pomysł przygotowania takiej pracy był niewątpliwie uzasadniony. Po pierwsze, z uwagi na rolę PC w życiu politycznym III Rzeczypospolitej. Po drugie, z powodu działalności w PC kilkudziesięciu pierwszoplanowych polityków, obecnych w strukturach opozycyjnych lub rządowych. Po trzecie, z uwagi na dotychczasowy stan badań pisze w recenzji prof. dr hab. Tadeusz Wolsza. Autor w swojej pracy podejmuje udaną próbę zdefiniowania opisywanego środowiska, analizuje w sposób dogłębny jego genezę i proces powstawania, który zasadniczo miał miejsce w latach 1989-1990, sięgając również do wcześniejszych życiorysów Jarosława i Lecha Kaczyńskich, bez czego nie sposób zrozumieć tych zjawisk. Publikacja przedstawia więc działalności partii i jej członków od samych źródeł, wybiega jednak także do czasów nam współczesnych, prezentując aktualne losy kręgów związanych z Porozumieniem Centrum. Z dużym zadowoleniem należy przywitać udaną próbę monograficznego opracowania problematyki, która w pełni wpisuje się w istotne wyzwania eksplanacyjne nauki o polityce i administracji. Autor ukazał wyjątkowość, a następnie konsekwencje zmian, jakie dokonywały się na polskiej scenie politycznej w kontekście środowiska politycznego Porozumienia Centrum. Publikacja stanowi cenną refleksję naukową pisze w recenzji prof. dr hab. Arkadiusz Żukowski.

Książka zawiera niepublikowane dotąd dokumenty programowe Porozumienia Centrum, pierwszej partii Jarosława Kaczyńskiego, poprzedzone wstępem autora. To pierwsza publikacja poświęcona w całości PC, z wyjątkiem wcześniejszych wspomnień polityków tej partii. Zawiera uchwały czterech kongresów krajowych, uchwały Zarządu Głównego i Naczelnej Rady Politycznej PC, a także materiały i programy wyborcze koalicji zbudowanych przez PC, w tym Porozumienia Obywatelskiego Centrum z 1991 roku oraz Zjednoczenia Polskiego z 1993 roku. Autor zamieszcza również program wyborczy Lecha Kaczyńskiego z 1995 roku, kiedy to po raz pierwszy wystartował w wyborach prezydenckich jako kandydat PC. Publikacja jest bogato ilustrowana, zawiera 64-stronnicowy aneks ilustracyjny, a mecenatem wydania był bank PKO Bank Polski. Porozumienie Centrum, założone w 1990 roku przez Jarosława Kaczyńskiego, szybko wypracowało program budowy Nowego Państwa, wolnego od postkomunistycznych powiązań i patologii. Dążyło do stworzenia Polski bezpiecznej, z nowoczesną gospodarką, równością szans oraz sprawiedliwym ładem społecznym, opartym na wartościach chrześcijańskich i patriotycznych. Program zakładał silne instytucje państwowe, zwalczające korupcję i przestępczość.

Sprawa Lecha Wałęsy powstała w oparciu o książkę SB a Lech Wałęsa. Przyczynek do biografii (Wydawnictwo IPN, Gdańsk-Warszawa-Kraków 2008) Sławomira Cenckiewicza i Piotra Gontarczyka, w której to autorzy podjęli próbę udokumentowania tezy, że Lech Wałęsa, legendarny przywódca „Solidarności”, pierwszy prezydent III RP, po wydarzeniach grudniowych 1970 został na kilka lat tajnym współpracownikiem Służb Bezpieczeństwa. Książka ukazywała szereg dokumentów świadczących o zerwaniu tejże współpracy przez Lecha Wałęsę w połowie lat 70., lecz także próby zatarcia w okresie prezydentury wszelkich śladów świadczących o jego związkach z SB. Praca historyków IPN-u podzieliła opinię społeczną. Jedni dowodzili, że nie można ze względu na dobro Polski podważać międzynarodowego autorytetu ikony „Solidarności”, drudzy – że historyczna rola Wałęsy nie może być wytłumaczeniem dla swoistego „immunitetu historycznego”, który otacza jego osobę.

Nowe wydanie rozszerzone o przedmowę Sławomira Cenckiewicza, który tym razem szczególnie podkreśla rolę Ludowego Wojska Polskiego w masakrze Grudnia '70. Grudzień '70 poza buntem robotniczym oraz akcją porządkową milicji i działaniami operacyjnymi bezpieki był również typową operacją wojskową, kierowaną z pozycji Ministerstwa Obrony Narodowej i dowodzoną przez Sztab Generalny, której nadano kryptonim Wybrzeże.

Najbardziej antykomunistyczna, konserwatywna i reakcyjna z moich książek! Historia w trzech ulubionych przeze mnie odsłonach: dziejów Ludowego Wojska (nie)Polskiego, rewizji obowiązujących interpretacji losów Polski i tragedii Kościoła katolickiego w epoce Soborze Watykańskiego II. Nowe teksty spotykają się ze starymi, które zyskały walor nowości, bo przecież historia się nigdy nie starzeje. Ta opowieść jest na przekór prawie wszystkim, bo jest polemiczna i podąża za mackiewiczowską definicją prawdy, która niczego nie zmienia i niczego nie przeinacza. Kto zabił muchę, ten zabił. Kto zabił człowieka, ten zabił. Jest idealnie obojętna, bo idealnie obiektywna.

Drugi tom trylogii Sławomira Cenckiewicza. Kiszczak, Czempiński, Petelicki, Michnik, Iwulski, Jaruzelski, Gawor, Mazowiecki, Lichocki, Komorowski, Tobiasz, Kuroń, Dukaczewski, Sienkiewicz, Tusk A także nielegałowie, porywanie dzieci przez służby PRL, spisek w Magdalence, lustracja Trybunału Konstytucyjnego, przewerbowanie SB do CIA, FOZZ, WSI, UOP, afera marszałkowa, przejmowanie spadków, bezpieka w urzędzie Miasta st. Warszawy, genderyzm historyczny Anatolij Golicyn o polskiej transformacji: To logiczne, że nowy polski niekomunistyczny premier zasugerował, że wojska radzieckie powinny pozostać w Polsce, aby chronić komunikację sowiecką ze swoimi wojskami w Niemczech. To logiczne, że Lech Wałęsa powinien był zadeklarować, że chce jako prezydent Polski lub nawet jako potencjalny kandydat na tak wysoki urząd zadeklarować: chcemy konstruktywnie współpracować z komunistami.