Více o knize
Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki
Nákup knihy
Dialektyka oświecenia, Max Horkheimer
- Jazyk
- Rok vydání
- 1994
- product-detail.submit-box.info.binding
- (měkká)
Doručení
Platební metody
Tady nám chybí tvá recenze.
- Jazyk
- polsky
- Autoři
- Max Horkheimer
- Vydavatel
- Wydawn. IFiS PAN
- Rok vydání
- 1994
- Vazba
- měkká
- ISBN10
- 8386166126
- ISBN13
- 9788386166121
- Série
- Štítky
- Naučná literatura, Umění & Kultura, Společenské vědy, Politologie & Politika, Filosofická tématika, Umění, Politika, Německá literatura, 20. století, Dárky pro dědu, Sociologie, Kultura a společnost, Vědecké teorie, Kritika, Modernismus, Osvícenství, Společnost a politika, Kritická teorie, Dialektika, Frankfurtská škola
- První vydání
- 1944
- Původní název
- Dialektik der Aufklärung
- Hodnocení
- 4,1 z 5
- Anotace
- Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki