Antikçağda Anadolu

Více o knize

Anadolu, antik dünyanın en önemli ve dinamik bölgelerinden biridir. Tarih boyunca, bu bölge, Ön Asya ve Uzakdoğu ile Batı arasındaki kültürel ve etnik etkileşimlerin kesintisiz yaşandığı bir köprü olmuştur. Fırat Nehri, Anadolu’nun yüksek ovaları ve boğazlar, bu etkileşimi engelleyememiş; aksine, Anadolu, Doğu ile Batı’yı birleştirerek Akdeniz bölgesinin tarihi ve gelişimi için kritik bir rol oynamıştır. Yunanistan, Roma, Mezopotamya ve İran-Hint bölgelerinin tarihi, Anadolu’nun aracılık rolü olmadan anlaşılamaz. Antik literatürde, bugünkü Türkiye’nin doğusunda Fırat’a kadar uzanan kısım Küçük Asya olarak adlandırılmıştır. Anadolu, antik çağda hiçbir zaman kapalı bir bölge olmamış ve tek bir güç tarafından yönetilmemiştir. Değişken coğrafi yapısı, Anadolu’nun çeşitli imparatorluklar ve kavimler tarafından paylaşılmasına olanak tanımıştır. Hititler, Persler ve Romalılar gibi büyük güçler, Anadolu’yu zaman zaman egemenlikleri altına almış; İonlar, Aioller, Lidyalılar, Frigler, Karyalılar ve Kilikyalılar gibi farklı boylar da aynı dönemde yarımadayı yönetmiştir. Bu bilgiler, Ön Asya kültürlerinin çiviyazılarından, Mısır belgelerinden ve Homeros’un eserlerinden elde edilmektedir. Kitap, MÖ 10-3. binyıl arasındaki Anadolu tarihini, Asurlular ve Hititlilerden başlayarak, Frigyalılar, Lidyalılar, Yunan kolonileri, Pers egemenliği, Büyük İskender’in istilası ve Roma dönemine kadar inceliyor.