Knihobot

Úřad

Tato monumentální sága proniká do absurdního a často humorného světa byrokracie. Sleduje protagonistu při jeho cestě skrze nekonečné projekty, zbytečné schůzky a bizarní kolegy. Série mistrně zachycuje monotónnost i nečekané radosti každodenního kancelářského života. Je to hořkosladký pohled na pracovní prostředí, který rezonuje s každým, kdo se někdy ocitl v kancelářském koloběhu.

Het Bureau - 7: De dood van Maarten Koning
Het Bureau 5. En ook weemoedigheid
Het A.P. Beerta-Instituut
Het Bureau - 3: Plankton
Vuile handen
Meneer Beerta

Doporučené pořadí čtení

  1. Meneer Beerta

    • 773 stránek
    • 28 hodin čtení

    In zijn fenomenale, zevendelige roman Het Bureau stelt én beantwoordt J.J. Voskuil de vraag hoe mensen die elkaar daarvoor niet hebben uitgekozen met elkaar samenwerken. Door zijn trefzekere stijl, humor en oog voor details, de fascinerende tekening van de tientallen karakters en de meesterlijke compositie, groeide dit omvangrijkste werk uit de Nederlandse literatuur uit tot een bestseller. Dit eerste deel, Meneer Beerta , begint in 1957. Hoofdpersoon Maarten Koning ervaart de maatschappij waarin hij een plaats moet vinden als bedreigend en past zich moeilijk aan. Hij kiest voor een baan op het Bureau waar Anton Beerta directeur is, omdat hij deze man in zijn studietijd heeft leren kennen als een beminnelijke scepticus en dat trekt hem aan. Al snel ontwikkelt Maarten een scherpe blik voor zijn eigen tekortkomingen en die van zijn collega's. Volgens hem leven zij allen in een schijnwereld, waarin mensen hun behoefte aan aandacht, erkenning of macht verbergen achter schijnbaar zinvolle, maar in werkelijkheid zinloze werkzaamheden. Deze verborgen behoeften blijken aanleiding tot talloze wrijvingen en spanningen, een enkele maal met een tragische afloop, maar meestal komisch. Dit deel eindigt met Beerta's pensionering in 1965. In het vervolg ontkomt Koning niet aan het maken van Vuile handen , zoals de titel van het tweede deel luidt.

    Meneer Beerta1
    4,1
  2. Vuile handen

    • 587 stránek
    • 21 hodin čtení

    Dit tweede deel van Het Bureau, Vuile handen, beschrijft de jaren tussen 1965 en 1973. Buiten woeden het Bouwvakkersoproer, de Maagdenhuisbezetting en de Vietnam-demonstraties. Het Bureau zelf groeit uit zijn voegen en verhuist naar een oud bankgebouw aan de Amsterdamse Keizersgracht. In een conflict met het Hoofdbureau over samenwerking met een Zuid-Afrikaans Instituut voor Volkscultuur neemt Maarten Koning bijna zijn ontslag. De gepensioneerde directeur Anton Beerta blijft achter de schermen actief. Hij haalt Maarten tegen zijn zin in de Vlaams-Nederlandse redactie van Ons Tijdschrift en splitst hem een onmogelijke opdracht in de maag voor de Europese Atlas voor Volkscultuur. Als Maarten zich tijdens een congres van die opdracht tracht te bevrijden, maakt hij zichzelf onbedoeld tot spreekbuis van de jongere congresleden. Dit geeft hem het gevoel in een fuik te zijn gezwommen

    Vuile handen2
    4,3
  3. Het Bureau - 3: Plankton

    • 832 stránek
    • 30 hodin čtení

    In dit derde deel van Het Bureau, Plankton , neemt de druk op Maarten Koning om zijn proefschrift te schrijven toe, zoals ook van hem en zijn afdeling verlangd wordt om meer in de openbaarheid te treden, twee zaken waarvoor hij allergisch is. In weerwil van de bezuinigingsmaatregelen die volgen op de oliecrisis van 1974 breidt de bezetting van het Bureau zich nog steeds uit en wordt de koffieruimte steeds meer een ontmoetingsplaats. Met pijn en moeite komt Maarten Koning tot het inzicht dat het werk op het Bureau het grootste deel van zijn leven vult en dat er onherroepelijk een ogenblik zal komen waarop hij daarvoor verantwoording zal moeten afleggen, al was het alleen maar tegenover zichzelf. Hij vecht de bestaande ideeën over het vak aan en steekt met name ook tijdens internationale congressen zijn afkeer van macht en loze pretenties niet onder stoelen of banken. Dat maakt hem ongewild tot hoofdrolspeler in een reeks confrontaties. Plankton eindigt dramatisch.

    Het Bureau - 3: Plankton3
    4,6
  4. In de jaren 1975 tot 1979 zijn ziekte en catastrofes alomtegenwoordig. Anton Beerta, de oude directeur, leeft na een beroerte in een verzorgingstehuis en is slechts een schim van zichzelf. Nicoliens moeder lijdt eveneens aan voortschrijdende dementie en moet in een verzorgingstehuis worden opgenomen. Ad Muller heeft niet zulke ernstige problemen, maar zijn chronische klachten zoals 'moeë ogen' en koortsaanvallen leiden ertoe dat ook hij in het ziekenhuis moet, zonder dat dit de productiviteit op kantoor beïnvloedt. De kantoormedewerkers worstelen steeds meer met verveling, wat hen dwingt tot een symposium dat echter volledig uit de hand loopt, evenals een kleine tentoonstelling voor de nieuwe evaluator van het ministerie. Zodra het lijkt alsof ze alle uitdagingen hebben overwonnen, vraagt de subsidieverstrekker om informatie over de afronding van de al tien jaar lopende 'Bibliografie van het geestelijke lied in Nederland'. Dit project, waaraan in het geheim is gewerkt, staat nu onder druk, en het blijkt dat de oorspronkelijke onderzoeksvraag verkeerd is geformuleerd, wat de kans op een antwoord vrijwel onmogelijk maakt.

    Het A.P. Beerta-Instituut4
    4,2
  5. En ook weemoedigheid , deel vijf van Het Bureau, omspant de jaren 1979-1982. Terwijl hoofdpersoon Maarten Koning in zijn vak steeds meer aanzien krijgt, ziet hij de bestuurlijke problemen op het wetenschappelijk Bureau waar hij werkt alleen maar groeien. Bezuinigingspogingen leiden tot toenemende bureaucratisering en centralisering, die de schijn moeten wekken dat er doelmatig en op hoog niveau wordt gewerkt. Intussen dwingt de Vakbeweging een systeem van periodieke beoordeling af, die de bedoeling hebben eventuele ontslagprocedures te vertragen. Onder deze druk moet Maarten oplossingen vinden voor de doelmatige besteding van de steeds schaarser wordende financiële middelen. Met zijn radicale voorstellen maakt hij zich niet geliefd bij de andere afdelingen op het Bureau. De eisen die hij aan de kwaliteit van de productie stelt, verdiepen ook de scheuren binnen zijn eigen afdeling, doordat een aantal van zijn mensen hem niet wil of kan volgen. Maar hij moet impopulaire beslissingen nemen, wil hij de afdeling door de bezuinigingsslag loodsen. Dat hij in deze machtsstrijd het hoofd boven water weet te houden, komt vooral doordat zijn jaren geteld zijn, wat zich met de pensionering van oudere collega’s al aankondigt. Ironisch genoeg vervult hem dat, als hij zich daarvan voor het eerst bewust wordt, met weemoed.

    Het Bureau 5. En ook weemoedigheid5
    3,6
  6. Die Jahre 1987 bis 1989. Maarten Koning ist in Frührente und versucht, seine Tage mit kleinen Arbeiten im Haus, ausgedehnten Spaziergängen mit seiner Frau Nicolien und Fahrradtouren durch die Weiten der niederländischen Landschaft zu füllen. Das Büro lässt ihn trotzdem nicht los: Vor seiner Pensionierung hatte er darum gebeten, noch eine Weile den Schreibtisch im Dachkämmerchen benutzen zu dürfen – um Projekte abzuschließen, wie er den Kollegen erzählt, in Wahrheit jedoch eher, um den Entzug von Wichtelmännchen und Mittwinterhörnern etwas weniger kalt zu halten. Doch die Atmosphäre im Büro hat sich nach dem Weggang Maartens geändert. Unbehagen beschleicht ihn, als er mit ansehen muss, wie ein neuer Abteilungsleiter das zerstört, was er aufgebaut hat. Die meisten seiner ehemaligen Mitarbeiter folgen klaglos, wenn nicht gar begeistert, dem neuen Kurs. Maarten spürt eine zunehmende Feindseligkeit seiner ehemaligen Abteilung ihm gegenüber. Als er eines Morgens erscheint, um sich an seinen Schreibtisch zu setzen, muss er eine erschütternde Entdeckung machen.

    Het Bureau - 7: De dood van Maarten Koning7
    4,4

Související knihy

  • Alle zeven van de reeks 'Het Bureau' verzameld in een verzamelbox, met beperkte oplage.'The Great Dutch Novel' - NRC Handelsblad

    Het Bureau 1-7
    4,3