Nasi okupanci to zbiór felietonów Tadeusza Boya-Żeleńskiego wydany w 1932 roku. Autor porusza w nich problematykę związaną z aspektami seksualności, małżeństwa i macierzyństwa, konfrontując realia społeczne z nakazami wywodzącmi się z nauki Kościoła katolickiego. Przez tego typu publikacje Boy narażał się duchownym oraz ortodoksyjnemu społeczeństwu, zyskał jednak rozgłos wśród środowisk świeckich zajmujących się świadomym macierzyństwem i ułtawianiem rozwodów. W swoich artykułach atakuje zapatrzony w dogmaty kler i dewocyjne otoczenie, mimo to głosi, że istnieje duże zapotrzebowanie na rozsądnych i zważających na ludzkie potrzeby księży. Tadeusz Boy-Żeleński to jeden z najsłynniejszych polskich krytyków literackich, eseistów i tłumaczy, którego twórczość przypada głównie na pierwszą połowę XX wieku. W swoich esejach komentował zarówno życie literackie, jak i angażował się społecznie propagował edukację seksualną i świadome macierzyństwo, występował jako obrońca praw kobiet.
Boy-Želeňski Tadeusz Knihy
Tadeusz Żeleński, známý jako Boy, byl výraznou postavou polské literární scény v první polovině 20. století. Jako spisovatel, básník, kritik a především překladatel více než stovky francouzských literárních děl do polštiny zanechal nesmazatelnou stopu. Jeho tvorba, ovlivněná hnutím Mladé Polsko, často provokovala a zpochybňovala dobové normy. Boy byl nejen literárním enfant terrible, ale také oceňovaným překladatelem, který přiblížil polským čtenářům francouzskou klasiku.






Piekło kobiet to zbiór felietonów Tadeusza Boya-Żeleńskiego z 1929 roku, w którym autor porusza kontrowersyjny temat aborcji i praw reprodukcyjnych kobiet. Boy-Żeleński staje w obronie praw kobiet, krytykując okrucieństwo regulacji prawnych, które zakazują terminacji ciąży i surowo karzą kobiety, które się na to decydują. Zwraca uwagę na trudne sytuacje życiowe, które mogą nie wiązać się z radością macierzyństwa oraz na wyzwania związane z zapewnieniem godnego życia matce i dziecku. Oskarża przeciwników aborcji o zainteresowanie życiem jedynie w okresie prenatalnym, ignorując późniejsze potrzeby i pozostawiając kobiety w trudnych sytuacjach. Felietony te, głośne i czasem ostre, pozostają istotnym głosem w dyskusji o prawie do aborcji aż do czasów współczesnych. Dziewice konsystorskie to kolejny zbiór felietonów Boya-Żeleńskiego, opublikowanych w Kurierze Porannym w 1929 roku. Autor porusza kwestie anulowania małżeństw oraz problemy związane z brakiem możliwości uzyskania rozwodu z powodu przymusu zawarcia ślubu kościelnego. Krytykuje niedostosowanie prawa do rzeczywistości, obłudę księży oraz broni prawa kobiet, które cierpią w wyniku nieudanych małżeństw. Wyszydza także watykańską biurokrację i jej absurdalne wymogi dotyczące uzyskania zaświadczenia o dziewictwie.
Boy – to prawdziwa kariera. W trzy czwarte wieku po śmierci być nadal w centrum rzeczy polskich, budzić najżywsze kontrowersje, jednoczyć i dzielić, być zarazem osobą i sztandarem – czego publicysta może chcieć więcej? Ale Tadeusz Żeleński to przede wszystkim pisarz i jako taki powinien być czytany. Jego różnorodne teksty, zebrane w tomie Mity i zgrzyty pod kątem stosunku do przeszłości i współczesności, wykazać mają klasę pisarską, konsekwencję i styl myślenia Boya: świadka i krytyka swojej, a zwierciadła naszej epoki.
Zmysły, zmysły to zbiór felietonów autorstwa Tadeusza Boya-Żeleńskiego dotyczące tematyki różnych kwestii związanych z seksualnością: antykoncepcją i aborcją, ale także edukacją seksualną, świadomością młodzieży oraz relacjach partnerskich młodych ludzi. Boy, znany ze swoich mistrzowskich felietonów, porusza tematy związane z miłością fizyczną w sposób wolny od zbędnej pruderii, choć elegancki, humorystyczny i lekki, ale mocno uderzający w XX- wieczne realia. Autor krytykuje ściśle konserwatywne i nieugięte stanowisko, wytykając Kościołowi marginalizowanie trudnych sytuacji, niedostrzeganie faktycznych problemów społecznych i nieodpowiadanie na rzeczywiste potrzeby ludzkie. Przeciwny jest wrogiemu stanowisku wobec homoseksualistom i pragnie dostrzec, że młodzież podejmuje życie seksualne coraz wcześniej, przez co potrzebuje fachowych wskazówek, a nie kar i zawstydzania. Głos Tadeusza Boya- Żeleńskiego był na początku XX wieku jednym z najgłośniejszych w kwestii seksualności i praw oraz obyczajów z nią związanych.
Tematy poruszane w Piekle kobiet, Dziewicach konsystorskich i Naszych okupantach to jeden ze zrębów publicystyki Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Sytuacja kobiet, kwestie świadomego macierzyńska, hipokryzja środowisk kształtujących społeczne, prawne i obyczajowe normy – wszystko to żywo zajmowało Boya publicystę. Ale w niniejszym wyborze czytelnik znajdzie także teksty poświęcone innym zagadnieniom – kulturze, obyczajom, kulisom warsztatu publicysty i wielu innym. Znakomity styl, lekkie i jednocześnie ostre pióro, dowcip, erudycja, bezkompromisowość i dystans do samego siebie sprawiają, że lektura felietonów Boya jest dla czytelnika prawdziwą ucztą. Żeleński stawia wnikliwą diagnozę naszego społeczeństwa. Diagnozę tym bardziej przejmującą, że dziś, po blisko stu latach, pod wieloma względami brzmi ona zaskakująco aktualnie.
Znasz-li ten kraj to zbiór felietonów autorstwa Tadeusza Boya-Żeleńskiego, dotyczących Krakowa schyłku XIX i początków XX wieku. Boy-Żeleński na kartach swoich felietonów odtwarza mit krakowskiej bohemy artystycznej, skupionej wokół osoby Stanisława Przybyszewskiego, a także uwiecznia niepowtarzalną atmosferę miasta. W lekkich, humorystycznych felietonach przywołuje wiele anegdot, przede wszystkim związanych z Przybyszewskim i jego cyganerską świtą. Ten obraz stworzony z właściwą Boyowi-Żeleńskiemu finezją, jest ważny nie tylko ze względu na wartość przywołanych wspomnień, lecz także zapis tworzenia się mitu krakowskiego środowiska artystycznego tamtych czasów.
