Alicja Urbanik-Kopeć Knihy

Praca seksualna na ziemiach polskich na przełomie XIX i XX wieku była zjawiskiem społecznym, prawnym i zdrowotnym, a także popularną figurą retoryczną. Kościół i towarzystwa abstynenckie potępiały prostytucję jako moralną zarazę, lekarze ostrzegali przed jej wpływem na płodność i epidemiami chorób wenerycznych, a socjaliści wskazywali na biedę i wykorzystywanie dziewczyn z proletariatu. Emancypantki dostrzegały w pracy seksualnej źródło chorób i przyczynę rozpadu rodzin. Jak wyglądało życie pracownic seksualnych? Dlaczego postrzegano je jako zagrożenie dla społeczeństwa? Alicja Urbanik-Kopeć bada te kwestie, wypełniając luki w historii kobiet. Praca seksualna mogła być wyborem, przymusem lub czymś pośrednim, a stosunek do niej wiele mówi o pozycji społecznej kobiet w dziewiętnastym wieku. Temat ten ukazuje napięcia płciowe i klasowe w społeczeństwie. Książka opowiada o ochronie zdrowia, prawie małżeńskim, pracy zawodowej kobiet oraz systemie opieki społecznej w dobie emancypacji. Analizuje konstrukcję pojęcia niebezpiecznej kobiecej seksualności, szczególnie proletariuszek, podkreślając hipokryzję konserwatywnego społeczeństwa klasowego.

Alicja Urbanik-Kopeć przygląda się dziewiętnastowiecznemu rynkowi matrymonialnemu, na którym liczyły się posag, weksle i cenne pamiątki rodzinne, nierzadko pomagające narzeczonemu w spłacie długów. Szczególnie uważnie analizuje sytuację kobiet - młodych robotnic, mężatek, starych panien oraz wdów, których samodzielność finansowa stopniowo wzrastała, lecz ciężar społecznych oczekiwań pozostawał ten sam. Matrymonium to barwny opis kolejnych etapów związku: od poszukiwań partnera za pomocą anonsów aż po małżeństwo, które zapewniało kobiecie bezpieczeństwo finansowe oraz złudzenie życiowego sukcesu. Czy jednak biznes małżeński naprawdę był najlepszym z rozwiązań? Korzystając z oryginalnych świadectw epoki - artykułów prasowych, pamiętników, powieści i poradników - autorka przybliża system prawno-społeczny panujący na aż do dwudziestolecia międzywojennego. Zza ciasnych ram tego systemu wyłania się pasjonujący obraz kobiet, które próbowały kształtować własne życie: miłosne, rodzinne i finansowe.

Alicja Urbanik-Kopeć przygląda się dziewiętnastowiecznemu rynkowi matrymonialnemu, gdzie posag, weksle i cenne pamiątki rodzinne odgrywały kluczową rolę, często wspierając narzeczonego w spłacie długów. Autorka szczegółowo analizuje sytuację kobiet – młodych robotnic, mężatek, starych panien i wdów, które zyskiwały na samodzielności finansowej, mimo że społeczne oczekiwania pozostawały niezmienne. Książka opisuje etapy związku, od poszukiwania partnera poprzez anonsy po małżeństwo, które miało zapewniać kobietom bezpieczeństwo finansowe i iluzję sukcesu życiowego. Czy jednak związek małżeński był najlepszym rozwiązaniem? Urbanik-Kopeć korzysta z oryginalnych świadectw epoki, takich jak artykuły prasowe, pamiętniki, powieści i poradniki, aby przybliżyć system prawno-społeczny panujący aż do dwudziestolecia międzywojennego. Z tego kontekstu wyłania się fascynujący obraz kobiet, które próbowały kształtować swoje życie miłosne, rodzinne i finansowe. Autorka precyzyjnie i bezlitośnie rozlicza instytucję małżeństwa oraz mity wokół niej, ukazując, jak wiele czasu i wysiłku poświęcono, by przekonać dziewczęta, że zamążpójście to jedyny sposób na szczęście.