Lieke Marsman se ve své tvorbě zabývá otázkami angažovanosti a tím, jak reagujeme na environmentální krize. Její díla, často přesahující žánrové hranice, plynule propojují prózu, esejistiku a poezii, čímž vytvářejí jedinečnou a působivou čtenářskou zkušenost. Marsman zkoumá naši schopnost vcítit se do světa kolem nás a podněcuje k zamyšlení nad naší pasivitou tváří v tvář globálním problémům. Její styl je charakteristický svou dynamikou a schopností zpochybňovat konvenční literární formy.
Frank, conversational and suffused with a dry humour, this book is a record of poet and novelist Lieke Marsman's diagnosis, events and thoughts of having bone cancer. An energising mix of prose and lyric, the poems offer readings of both the writer and her environment. Translated by poet Sophie Collins.
If people were evil, and I wished to be good, then I had to�make sure that I was the opposite of a person.
In mijn mand, de derde bundel van Lieke Marsman, behandelt de grootste thema’s die het menselijke bestaan kenmerken: de waarde van het leven en de plek van de dood in een mensenleven. Hoe leef je met een levensbedreigende ziekte? Hoe verandert dat je blik op de wereld, op wat van waarde is, op wat je je herinnert en het verloop van de tijd? En hoe verhoud je je tot de wereld in dergelijke omstandigheden? Trek je je eruit terug, of laat je je juist gelden en houd je die wereld een spiegel voor? Lieke Marsman kiest resoluut voor het laatste.
In 'Op een andere planeet kunnen ze me redden' schrijft Lieke Marsman over leven en dood. En hoewel het leven doorgaans wreed is, is het toch prachtig. Haar hele leven lang liet Marsman zich leiden door haar atheïstische, wetenschappelijke wereldbeeld, tot ziekte toesloeg en dat onvoldoende bleek om het bestaan te begrijpen en zin te geven. Er is veel in de wereld dat niet te verklaren valt, en de blik daarop richten kan ons zoveel leren. Van de mystica?s Hildegard von Bingen en Simone Weil, tot de Bijbel en de mogelijkheid - nee, waarschijnlijkheid, statistische zekerheid - van buitenaards leven. Want onze planeet beschouwen van buiten onze eigen kleine dampkring, vertelt ons veel over hoe we onze levens en samenleving inrichten, iedereen zou het eens moeten proberen.00Vlijmscherp, soms woedend, vaak geestig en altijd raak fileert Lieke Marsman in een reeks essays haarfijn de inrichting van onze samenleving. En brengt ons dichter tot onszelf. Dit is een schrijver die midden in het bestaan staat, van haar pen een zwaard maakt en pleit voor duidelijke taal, die niets meer verhult. En ons stellig voorhoudt: dat doodgaan met hoop, hoe vergezocht en onrealistisch ook, beter is dan hopeloos doorleven.